- 331 — 



de buitenste bladeren nog geheel groen zijn; deze bruine 

 spruiten kunnen, indien de aantasting hevig is, aan het kweek- 

 bed een rossige tint geven. 



Zijn de planten iets ouder en overgeplant, dan is dit ver- 

 drogen der spruiten gemakkelijker waar te nemen; gewoonlijk 

 krullen de verdroogde uiteinden nog om. In dit stadium spreekt 

 men van omo soendep. 



Om zekerheid te hebben, of een plant door hoorders is aange- 

 tast, heeft men slechts zulk een verdroogde spruit uit te 

 trekken ; gaat dat zeer gemakkelijk en is het uiteinde afgevre- 

 ten, dan is het zeker, dat een hoorder aan het werk geweest 

 is. Haalt men nu de plant in haar geheel uit den grond en 

 splijt men den stengel open, dan vindt men dikwijls nog den 

 hoorder onderin zitten. 



Gewoonlijk groeien de niet aangetaste halmen van een 

 plant krachtiger door en herstellen daardoor eenigszins de 

 schade. Maar meestal worden ook die aangetast, waarna de 

 plant nieuwe uitloopers gaat vormen, die op hun beurt weer 

 aangetast worden. Zoo ontstaat een kleine plant met veel 

 uitloopers, maar geen bloeistengel. 



In de meeste gevallen echter brengt de plant nog wel 

 bloeistengels voort, maar juist deze worden dan door een 

 latere boordergeneratie aangetast. Het jonge rupsje boort 

 zich boven in den bloeistengel in (het gaatje is dikwijls nog 

 te vinden) en vreet door tot onder in den stengel. Le aar 

 wordt dan voos. 



Ziekteoorzaak. 



De omo soendep en omo beloek worden veroorzaakt door 

 de rupsen der volgende vlinders, behoorende tot de familie 

 der Lichtmotten: 



Schoenobhis hipunctifer. De gestippelde rijstboorder, een zeer 

 bekend geel motje met twee zwarte stippen op de voor- 

 vleugels, lang 12—17 m.M., vleugelspanning tot 33 m.M. De 

 eieren worden in hoopjes van ongeveer 1 c.M. groot op de 

 bladeren gelegd en met kleine bruine haartjes bedekt. Na 

 7 dagen komen uit de eieren bruine rupsjes van 1 m.M. 

 lengte te voorschijn, die spoedig geelwit worden met donkere 



