— 334 ~ 



Ziekteoorzaak. 



De veroorzakers der omo poetih behooren beide tot de 

 familie der Lichtmotten. Hoewel ze overeenstemmen in het 

 tot op de opperhuid afvreten van de bladeren, verschillen 

 ze verder aanzienlijk in levenswijze. Ook is de schade door 

 Cnaphalocrocis aangericht, van veel minder ernstigen aard^ 

 dan die, welke door Nymphula wordt veroorzaakt. 



Cnaphalocrocis joUnalis, een gewone verschijning bij het 

 lamplicht onzer woningen, is een motje met een vleugelspan- 

 ning van 17 — 19 m.M. De vleugels zijn oranje-achtig stroogeel 

 met donkerbruine randen en banden. De groenachtige, half 

 doorschijnende rups vertoont geen bijzondere kenteekenen ; zij 

 houdt verblijf in een kokertje, dat zij vervaardigt door de randen 

 van het rijstblad ongeveer op de halve hoogte over korten afstand 

 aan elkaar te spinnen. Uit die verblijfplaats begeeft zij zich 

 naar de bovenste helft van het blad en vreet daar de op- 

 perhuid van de bovenzijde en het bladmoes weg, om slechts 

 de opperhuid van de benedenzijde over te laten. Dezelfde 

 rups kan op deze wijze een groot aantal bladeren gedeeltelijk 

 vernielen. Opent men deze verblijfplaats, dan gaat zij zoo 

 hevig te keer, dat zij zichzelve door hare naar links en rechts 

 krommende bewegingen wegslingert. 



Het vlindertje en de rupsen zijn hoogst algemeen. Er is- 

 op Java bijna geen sawah, of men treft er een aantal rijst- 

 bladeren aan, die door dit insect zijn aangetast, en het kan 

 wel niet anders, of het totale bedrag der hierdoor aangerichte 

 schade moet vrij aanzienlijk zijn. Maar voor elke sawah 

 op zich zelve schijnt dit bedrag gering, wanneer de rupsen 

 zich maar niet in overgroot aantal vertoonen. Wanneer 

 slechts een paar van hare bladeren door deze rups zijn aan- 

 getast, behoudt de plant toch een gezond en krachtig voor- 

 komen. 



Nymphula stagnalis, eveneens hoogst algemeen, is een klein, 

 uiterst sierlijk, donzig, satijnachtig, wit motje; op de voor- 

 vleugels komen een paar zwarte stipjes voor, terwijl verder 

 nog eenige roodbruine teekeningen en een roodbruine randlijn 

 aanwezig zijn. 



De geelgroene rupsen zijn merkwaardig door hare eigen- 



