— 335 — 



aardige levenswijze en daarnaede in verband staanden 

 lichaamsbouw. Deze laatste openbaart zich uitwendig hoofd- 

 zakelijk in de aanwezigheid van een groot aantal tot bundels 

 vereenigde, haarvormige organen, welke bundels in over- 

 langsche rijen op het lichaam staan. Deze organen vervullen 

 phijsiologisch waarschijnlijk de rol van kieuwen ; van de ge- 

 wone wijze, waarop rupsen en insecten in het algemeen 

 ademhalen, kan hier moeilijk sprake zijn, omdat we hier 

 met een in het water levende rups te doen hebben. Niet, 

 dat de rups van Nijmphula stagnalis in het water der sawah's 

 leeft, integendeel, wanneer men haar in het water werpt, 

 tracht zij zich zoo spoedig mogelijk te redden. De toe- 

 dracht der zaak is de volgende. De jonge rups kruipt naar den 

 top van het rijstblad en bijt dien op een afstand van een paar 

 centimeter van de spits zoover af, dat het bovenste gedeelte 

 nog slechts door een smal strookje met het blad verbonden is. 

 Het afgebeten gedeelte, van watertoevoer verstoken, begint 

 zich op te rollen, maar het rupsje weet door ijverig spinnen 

 dit proces zoo te leiden, dat het overlangs tot een plat kokertje 

 wordt opgevouwen. Vervolgens bijt de rups, die zich in het 

 kokertje bevindt, de smalle verbinding met het blad los, draait 

 zich om, om ook de voor haar onnoodige spits van het blad af 

 te bijten en begeeft zich met hare nieuwe woning snel naar 

 beneden, om die daar met water te vullen. Dit water blijft 

 door adhaesie in het kokertje aanwezig, maar wordt dikwijls 

 ververscht. Met hare natte woning begeeft de rups zich naar 

 de bladeren, waarbij, door het wegvreten van een deel van het 

 bladmoes, groote, langwerpige, doorschijnende plekken doet 

 ontstaan. Is zij verzadigd, dan gaat zij weer naar beneden, 

 en zet zich rustig aan den voet van den stengel vlak boven 

 de oppervlakte van het water neer. Niet alleen het water, maar 

 ook de woning zelve wordt dikwijls vernieuwd, zoodat de 

 aanwezigheid der rupsen zich ook gemakkelijk laat constatee- 

 ren door het ontbreken van talrijke bladtoppen. 



Wanneer nu de eene rijstplant door haar min of meer is 

 toegetakeld, zoekt zij eene andere op en begeeft zich daartoe 

 te water. Terwijl zij gewoonlijk bij hare bewegingen met niet 

 meer dan den kop en de borstpooten uit hare woning te 



