— 345 - 



tinctoria), a v a r a i (Cassia aiiriculata), k o 1 i n g i ( Tephrosia purpurea) 

 en madar (Caloiropis gigantea) worden daarvoor gebruikt. 



Ook op de ondernemingen is men sedert geruimen tijd bezig aan 

 groenbemesting, of althans grondverbetering door Leguminosen. 



De theecultuur past veelal Albizzia stipulata als schaduwboom 

 toe. De dadapserep (Erythrina lithosperma) wordt op de vol- 

 gende wijze gebruikt. Stekken van 5 c.M. doorsnee worden tusschen 

 de theerijen geplant op onderlingen afstand van 4 voet in de rij ; 

 alle 2 maanden worden zij ingesnoeid en de twijgen en bladeren 

 ondergegraven; in 1 jaar wordt zoodoende per acre 15.000 Ib. groen 

 materiaal ondergegraven (ongeveer 12.000 K.G. per bouw). Ook de 

 gedoomde dadap ajam of dadap bledoeng {E.indica) wordt 

 op deze wijze gebruikt. Zeer veel in gebruik is de Tephrosia candida 

 (boga-medeloa). Doch de groei is op zware gronden zwak; 

 daar gebruikt men liever de dadap. Voor lichte gronden en zelfs 

 voor zeer arme gronden, waarop andere groenbemesters niet bruik- 

 baar zijn, is Tephrosia candida bijzonder geschikt. Tusschen 2 

 rijen thee aan weerszijden (één tusschenrij wordt dus overgeslagen) 

 wordt zij geplant op een afstand dubbel zoo groot als de thee; op 

 t.vee rijen thee komt dus 1 rij Tephrosia, en in iedere rij op twee 

 planten thee 1 Tephrosia; tegen 2.000 theeplanten komen per acre 

 dus 500 Tephrosia-planten (1 acre = 4/7 bouw). Men snijdt de 

 Tephrosia drie of vier keer per jaar tot op 1 of 2 voet van den 

 grond in. Om echter het bezwaar van den bosschigen struikvorm, 

 die aldus ontstaat, en die het plukken bemoeilijkt en „red rust" in 

 de hand werkt, tegen te gaan, laat men niet zelden de struiken hoog 

 opgroeien en snoeit dan telkens de lagere zijtakken, terwijl men de 

 kroon laat zitten. Het wordt niet gewenscht geacht, dezen groen- 

 bemester langer dan 3 of 3H jaar te laten staan. Een eigenaardig 

 voordeel in streken, die last van hagelschade hebben, is nog, dat 

 de Tephrosia de theestruiken tegen hagel beschermt. 



Ook past de thee-cultuur groenbemesting toe min of meer op de 

 wijze, als het in de koelere gewesten geschiedt, nl. door een snel 

 groeiende leguminoos na 6 a 8 weken geheel onder te werken. 



Hiervoor wordt vooral de mati {Phaseolus Mango) gebruikt, en 

 voorts dhaincha {Sesbania aculeatav, minder geschikt i\]nCrota- 

 laria striata (te langzaam in groei) en Arachis hypogaea (te lang- 

 zaam en te ijl in loof); mosterdzaad of raapzaad wordt ook voor 

 dit doel gebruikt: de nog onverklaarde gunstige werking van deze 

 niet-leguminoos is dus ook in Britsch-lndië reeds gevonden 1). 



1) Zie over de stikstofvermeerdering in den bodem door mosterdzaad: Teys- 

 mannia XXII (1911) bl. 273. 



Tcy^mannia, 191G. 23 



