— 356 — 



Het is dan ook in ieder afzonderiiji< geval niet voldoende, de 

 vraag te stellen: „is de variëteit vatbaar voor deze of gene ziekte?", 

 maar men heeft verder te gaan en te vragen: „hoe staat het met de 

 vatbaarheid onder verschillende omstandigheden?" 



En de volgende vraag is: „aan welke eigenschappen heeft de 

 variëteit haar geringe (of haar groote) vatbaarheid te danken?" 



Slechts in enkele gevallen heeft men het antwoord op die vragen 

 kunnen vinden. 



Zoo bestaan er tarwe-variëteiten, die niet worden aangetast door 

 Stuifbrand (Ustilago). Nu is door de onderzoekingen van Hecke 

 en Brefeld bekend geworden, hoe de infectie door deze schimmel 

 plaats vindt: de sporen ontkiemen op den stempel en de kiembuis 

 dringt door de stamper heen in het eitje; zoo ontstaat een geïnfec- 

 teerd zaad. Nu zijn er tarwe=variëteiten, waarbij de bloempjes gesloten 

 blijven; de (zelf-bestuiving) vindt hier plaats bij gesloten kafjes 

 (glumae); hier kunnen dus de brandsporen den stempel niet bereiken, 

 wanneer hij nog in frisschen toestand is en deze variëteiten worden 

 dus niet door de brandschimmel geïnfecteerd. 



Een ander geval, waarbij de oorzaak der vatbaarheid na te sporen 

 is, is de vatbaarheid van sommige aardappelsoorten voor de aardap- 

 pelziekte. De sporen van de schimmel der gewone aardappelziekte 

 (Phytophthora infestansi moeten ontkiemen in water; zij vormen 

 daar zoösporen, die eenigen tijd rondzwemmen, vervolgens hun 

 zweepharen afwerpen, ontkiemen en met de kiembuis in de huid- 

 mondjes der bladeren indringen. Nu zijn er aardappel-variëteiten 

 met groote, vlakke bladeren en een dicht loof, andere met kleine, 

 sterk behaarde bladeren en een ijl loof; bij laatstgenoemde soorten 

 drogen de bladeren na een regenbui veel sneller op dan bij de 

 eerstgenoemde, zoodat er minder gelegenheid is voor de sporen der 

 aardappelziekte om te ontkiemen en zwermsporen los te laten en voor 

 de zwermsporen om zelf weer te ontkiemen; die variëteiten zijn dus 

 minder vatbaar voor de aardappelziekte. 



De huidmondjes vormen niet zelden de „portes d'entrée" voor 

 verschillende schimmels, en het is waarschijnlijk, dat de bouw van 

 de huidmondjes en hun ligging en rangschikking in veel gevallen van 

 grooten invloed is op de vatbaarheid voor schimmelziekten. 



De onderzoekingen van Pool en McKay ') over de wijze van in- 

 fectie van de biet door de Cercospora-schimmel hebben aangetoond, 

 hoe in dit geval het gedrag der huidmondjes van invloed is op het 



1) Pool and Mckav. Relation of Stomatal movement to infection by Cer- 

 cospora beticola (Journal of Agr. Research, Washington Vol V, p. 1011), 



