- 357 — 



al of niet tot stand komen van de infectie. Infectie vindt hier nl. 

 alleen plaats door de open huidmondjes. Zijn de huidmondjes ge- 

 sloten, dan kan de schimmel niet in het blad dringen. Bladeren, 

 die geheel „volwassen" of ,rijp" zijn, d.w.z. hun maximum van 

 physiologische activiteit bereikt hebben, hebben de huidmondjes 

 het langst en het wijdst open: bij jonge of oude bladeren is de 

 beweging der huidmondjes veel zwakker. Zulke bladeren zijn ook 

 nauwelijks vatbaar voor Cercospora. Ook is de kans op infectie 

 hier het grootst bij die temperatuur, bij welke de huidmondjes zich 

 het wijdst openen (7Ö a 90° F.). 



Zoo is het ook te verwachten, dat bij aardappels de bouw der 

 lenticellen van invloed zal zijn op de vatbaarheid voor de verschil- 

 lende schurftziekten. Doch hierover is nog niets zekers bekend. 



Door Appel is echter de invloed van een ander orgaan, nl. de 

 waslaag op de bladeren der frambozen, nagegaan ten opzichte 

 van de vatbaarheid der verschillende frambozen-variëteiten voor 

 een bladschimmel (Choniothyrium). Die variëteiten, die een sterke 

 waslaag hadden, bleken zeer weinig vatbaar, terwijl de variëteiten 

 met geringe waslaag zeer vatbaar bleken. Het kan zijn, dat de 

 invloed een indirecte is en een gevolg van het spoediger afloopen 

 van het water, waardoor de schimmelsporen minder gelegenheid 

 hebben te ontkiemen, of wel een directe, n. 1. de verhindering 

 door de waslaag van indringing van de schimmel. 



Zulke factoren als de hier beschrevene (waslaag, kurkhuid, cuticula 

 enz.) zou men mechanische kunnen noemen, maar ook chemische 

 factoren spelen ongetwijfeld een groote rol bij de vatbaarheid der 

 planten. 



Wij mogen zelfs verwachten, dat chemische factoren een veel 

 belangrijker rol spelen dan mechanische; doch ook hierover is weer 

 zeer weinig bekend. Zoo schijnen looistoffen de vruchten somtijds 

 te beschermen tegen schimmels en er zijn voorbeelden, dat de meer 

 looistof houdende soorten het minst snel aan bederf onderhevig zijn. 



Ook als afhankelijk van „chemische" factoren zal men de vatbaarheid 

 moeten beschouwen, die haver , rogge- en tarweplanten vertoonen 

 ten opzichte van verschillende rassen van de graanroest [Puccinia 

 graminis), hoezeer daar ook het chemisme nog onopgehelderd is. 

 Dit merkwaardige geval werd door St.ak.wan onderzocht (het onder- 

 zoek werd ook reeds in Teysmannia gerefereerd) ') Bij rassen, die 



1) Stakmax. Relation between Puccinia graminis and plants highly resi-stant 

 to its attack (Journal of agr. Reseach, Washington IV 1915 bl. 193) zie Teys- 

 mannia XXVI (1915) bl. 455. 



