— 412 — 



bemerkte hij, dat, door een wonderbaarlijke gedaanteverwis- 

 seling, uit elk van zijn oogleden een heester was ontsproten, 

 dezelfde welke men heden ten dage thee noemt, waarvan het 

 gebruik en de deugdelijke eigenschappen toentertijd nog 

 onbekend waren, evenals de plant zelve. Darma dronk een 

 aftreksel van de blaren dezer plant en gevoelde met de grootste 

 verwondering, dat zijn hart buitengewoon verlicht en zijn 

 geest doortrokken werd met geheel nieuwe kracht en sterk- 

 te, zoodat hij zijn vrome overpeinzingen in het vervolg zonder 

 onderbreking kon voortzetten. 



Darma deelde eerst zijn talrijken leerlingen deze zonder- 

 linge gebeurtenis mede, leerde hen de buitengewone eigen- 

 schappen van de thee kennen en de wijze, waarop de drank 

 moest worden bereid. 



Darma wordt heden ten dage in Japan en door de heiden- 

 sche volken der Oostersche landen nog ten hoogste vereerd. 

 Volgens het volksgeloof in Japan kwam de thee volgens 

 bovenstaand verhaal in de wereld. Het gebruik van thee 

 wordt in Japan dan ook nog zeer in aanzien gehouden. 



In de zgn. Kiang-Moo, een geschiedkundig verhaal, vindt 

 men de oudste berichten over de thee. De Kiang-Moo is 

 waarschijnlijk een dergelijk verhaal als de Cha-Ching van 

 Lo Yu (of Liu Yu); deze laatste leefde ten tijde van de 

 Tang-dynastie (618-907) en deelde mede, dat in de zesde 

 eeuw de thee reeds als drank bekend was. Twee eeuwen 

 later was het gebruik zoo algemeen, dat er een belasting op 

 gesteld werd in het 14de jaar van Tik Tsung, omstreeks 

 790. Onder de regeering van de Sung-dynastie kwam de 

 thee steeds meer in aanzien, want men schreef er zeven 

 heilzame eigenschappen aan toe, zooals het lesschen van den 

 dorst, het bevorderen der spijsvertering, het verdrijven van 

 den slaap, enz. 



In een reisbeschrijving van Soleyman, een Arabisch koop- 

 man omstreeks 850, uitgegeven in 1718 in het Fransch door 

 den abt Renaudot en in 1845 op nieuw door Reinaud, vin- 

 den we het volgende; „Le roi se réserve un droit sur Ie 

 se], ainsi que sur une plaute (le thé) qui se boit infusée dans 

 de l'eau chaude. On vend de cette plante dans toutes les vil- 



