POETERANS. 



Eenige jaren geleden had ik, door de noodzakelijkheid van 

 werken met ongeschoold, stumperig werkvolk, soesah met 

 het lichten, binden en transport van koffie-poeterans. 



Hoewel de grond zich uitstekend voor het werk leende, 

 'kwam er haast geen poeteran in behoorlijken staat in het 

 plantgat en kostte de grap mij veel te duur. 



Uit den aard der zaak zon ik op een middel om de ver- 

 schillende nadeelige factoren te elimineeren en slaagde er per 

 slot van rekening in, de poeterans derwijze te lichten en te 

 transporteeren, dat de stomste koelie voor het werk te ge- 

 truiken was en slechts onwil de reden zou kunnen zijn, als 

 eene zending poeterans mislukte. 



De koffie stond op de bedden op 15 X l^^.M., zoodat prak- 

 tisch ook poeterans van dezelfde maat konden worden gelicht. 

 ■Een penwortel van maximum een voet lengte kon voldoende 

 worden geacht. 



Er werden eerst een bescheiden aantal 

 plankjes gereed gemaakt van SOXl^c.M. 

 van ongeveer 1 c. M. dikte en een gelijk 

 aantal van 30 X ^6 c.M. Het plankje 

 van 15 C.M. breed werd haaks op het an- 

 dere gespijkerd met een drietal draadna- 

 gels, waardoor een poeterandraagplankje 

 werd verkregen als in fig. 1. 



Een kweekbed wordt loodrecht afgesto- 

 ken langs de stippellijn in fig. 2, zoodanig, 

 dat de jonge stammetjes nog ongeveer 

 7| c.M. van den rand verwijderd blijven. 

 De geharceerde rand wordt uitgegraven tot iets meer dan 

 een voet diepte. Een man plaatst thans den poeterandrager 

 zoodanig, dat de hoek c.a.b. er door omvat wordt, en drukt 

 •dan stevig aan. Twee andere menschen plaatsen de scherpe 



Fig. 



/6 c ^ 



