434 



wordt. Op zeer droge terreinen wil liet gras niet groeien^ 

 het kan veel beter vocht dan veel droogte verdragen. 



Economische Literatuur. 



Chrch, Food Grains of India, 50. 



Coldstream, Foddergrasses Southern Punjab, No. 2. 



Dekker, Voederstoffen 26 (als Toeton. Ten onrechte is hierbij als 

 wetenschappelijke naam P. Crus galli opgegeven),— tabel 7a (als Toeton. 

 De in die tabel als Djadjagoan vermelde plant is hoogst waarschijn- 

 lijk niet P. colónum, doch P. Crus galli). 



Duthie, Foddergrassen Northern India. 4. 



Kew Bulletin 1894, p. 382,1896, p. 116. 



Manson Bailey, Comprehensive catalogue Queensland Plants 604. 



Queensland agricultural journal IV (1899), 364,— V. (1899), 92. 



Semler, Tropische Agrikultur III, 150. 



Teysmannia VI, 100,— XI, 492 fals Toeton met den onjuisten naam 

 F. crus galli). De in Teysmannia XII, 303 en XVI, 97 als P. colonum 

 vermelde Djadjagoan is hoogst waarschijnlijk P. crus galli geweest. 



T r o p e n p f 1 a n z e r VI (1902), Beihefte 113. 



Watt, Economie dictionnary VI, part 1, pag. 7. 



Samenstellitig van het gras. 



Slechts enkele analyses zijn, voorzoover mij bekend, in de 

 literatuur opgenomen. Ziehier alles, wat ik heb kunnen vinden. 

 In tabel 7a vindt men bij Dekker, Voederstoffen: 



Tn het Kew-Bulletin 1896, p. 117 vindt men de volgende 

 analyse: 



