— 436 — 



men het aan het vee voorzet, zooals ook met Bengaalsch 

 Gras (Panicum maximum) dient te geschieden. 



Van meerdere plaatsen op Java kreeg ik liet gras toege- 

 zonden met de mededeeling, dat het tot de goede voeder- 

 grassen behoorde, ik heb het zelf ook meermalen door Inlan- 

 ders hooren prijzen. 



In Engelsch-Indië beschouwt men bet algemeen als een 

 der beste voedergrassen, dat gretig door alle vee gegeten 

 wordt. DuTHiE voegt er aan toe, dat de vele zaden, die het 

 voortbrengt, belangrijk tot de voederwaarde bijdragen. Dit 

 lijkt mij hoogst twijfelachtig, in den regel toch verlaten de 

 graszaden onverteerd het lichaam der zoogdieren, zooals 

 reeds blijkt uit de tallooze grasplanten, die men op versch 

 bemesten grond ziet opslaan. 



Ook in Australië is men met het gras zeer ingenomen, 

 men beschouwt het daar als een der beste grassen voor 

 runderen, welke dieren het zeer gaarne zouden eten. Ook 

 Semlek noemt het een goed voedergras. 



Opbrengst. 



Cijfers daaromtrent heb ik nergens kunnen vinden. Zeker 

 is het, dat de opbrengst zeer ver achter staat bij die van 

 Bengaalsch Gras. 



Jiischen, die het gras aan bodem en klimaat stelt: 

 Zooals tal van andere planten van vochtige standplaats, 

 gedijt deze plant even goed in streken met krachtigen als 

 met zwakken oostmoeson, mits de bodem, waarop het groeit, 

 voldoende waterhoudend is. In zeer droge streken vindt 

 men het daardoor zelden. Koude kan het niet verdragen, 

 het gras is tot de tropen en sub-tropen beperkt en komt in 

 de hoogere bergstreken zeker niet voor. 



Cultuur: Niet aan te bevelen. Op droge gronden is de 

 opbrengst zeer gering, op vochtige gronden staat zij ver 

 achter bij die van andere grassen. 



Verdere bijzonderheden : 



Van ziekten en plagen heeft dit gras bij mijn weten niet 

 te lijden. Miquel vermeldt, dat het op Java wordt verbouwd. 



