— 492 — 



sche heihaas en den HoUandschen „grasbuik" of „kleilummel" 

 ver achter zich laat. 



Zooals uit het bovenstaande blijkt, is Lepus nigricollis een 

 stiefkind der Natuur. Niets heeft hij, dat hem ook maar 

 eenigszins weerbaar maakt, en het aantal zijner vijanden is 

 legio. Wegsluipen of vluchten is het eenige, wat hem over- 

 blijft, om den „strijd" om het bestaan vol te houden, en die 

 middelen falen heel dikwijls. Nu is dat wel met meer dier- 

 soorten het geval, doch dan vormt gewoonlijk een groote 

 mate van vruchtbaarheid een tegenwicht, om het gevaar 

 voor uitroeiing te ontgaan. Bij het Javasche haas is dit echter 

 slechts in beperkte mate het geval. Wel is waar rammelt het, 

 naar het schijnt, het geheele jaar door, aangezien in alle sei- 

 zoenen volle moeren worden aangetroflen, doch elke worp 

 bestaat normaal slechts uit twee jongen. Heel anders dus 

 dan bij bet konijn, dat zes en soms meer kleintjes tegelijk 

 ter wereld brengt. En ofschoon de jonge haasjes kort na de 

 geboorte veel meer mans zijn dan de in de veilige beschutting 

 van een onderaardsch kasteel geboren konijnenprogenituur, 

 blijven zij toch zeer broze wezentjes, die zeer gevoelig zijn 

 voor weersinvloeden en in 't bijzonder niet bestand tegen 

 nattigheid, zooals wij meermalen bij in gevangenschap ge- 

 houden exemplaren hebben kunnen waarnemen. Wellicht 

 hangt hiermede het feit samen, dat in den Oostmoesson meer 

 jonge haasjes in het veld te vinden zijn dan in de natte 

 periode, ofschoon tengevolge van het schaarscher zijn van dek- 

 king en lavei op de door de zon verschroeide velden, in het 

 eerstgenoemd jaargetijde de levensvoorwaarden schijnbaar 

 minder gunstig zijn dan in het andere. 



Om even terug te komen op in gevangenschap gehouden 

 hazen, heeft men deze van heel jongs af, dan — merkwaardig 

 feit in een van nature zoo uiterst schuw dier — leggen zij 

 alle vrees af voor den mensch en zijn viervoetige huisgenoo- 

 ten. Die wel opgevoede langooren zijn dankbare kostgangers ; 

 zoowat al wat men in keuken en huishouding kwijt wil zijn 

 — mits het slechts van plautaardigen aard zij — aanvaarden 

 zij met beleefde erkentelijkheid; zelfs als zij het niet lusten, 

 zullen zij er toch altijd een paar knabbeltjes aan besteden 



