ZIEKTEN EN PLAGEN VAN DE KLAPPERKULTUUR IN 

 NEDERLANDS-INDIË EN HUN BESTRIJDING 



DOOR 



P. E. Keuchenius. 



VOORBERICHT. 



De laatste jaren trekt de klapperkultuur, welke tot nu toe 

 hoofdzakelik door Inlanders gedreven werd, meer en meer de 

 aandacht en neemt het aantal Europese klapperondernemingen, 

 vooral op de Buitenbezittingen, gestadig toe. Zulks zal na- 

 tuurlik in verband staan met de steeds toenemende vraag 

 naar vetten en oliën, zowel voor kousumpsie-doeleinden als 

 ook voor de bereiding van zepen en kaarsen. Naast vetten 

 levert de klapper bovendien nog tal van zeer bruikbare 

 nevenprodukten, waarvan de cocosvezel wel de belangrijkste is. 



Nu bestaan er over de kuituur van de klapper enige uit- 

 muntende handboeken, zoals o. a. „Die Kokospalme und 

 ihre Kultur" door Paul Preuss en „The Coconut" door 

 E. B. CoPELAND. De kultuurtechniek van de klapper wordt 

 in deze werken zeer uitvoerig behandeld. Hetzelfde kan 

 eveneens gezegd worden over de ziekten en plagen, doch 

 met de voor onze archipel specifieke klapperkwalen is in die 

 werken weinig rekening gehouden. Voornamelik moet dat 

 wel worden toegeschreven aan het feit, dat aan bovengenoemde 

 schrijvers onze Indiese literatuur blijkbaar niet volkomen 

 ter beschikking gestaan heeft. Bovendien is intussen onze 

 kennis omtrent de in onze Oost-Indiese koloniën heersende 

 plagen vermeerderd. 



Ook in het eerst kort geleden verschenen boekwerk „Cocos 

 nucifera" door F. W. T. Hukger zijn de ziekten en plagen wel 

 ietwat stiefmoederlik behandeld. Mijn ervaring omtrent de 

 klapperkultuur heeft me tot de overtuiging gebracht, dat in de 

 meeste gevallen, waar bij klapperaanplantingen de produktie 



