HOOFDSTUK I. 

 Schadelike en nuttige dieren. 

 I. Maramalia, Zoogdieren. 



Homo sapiens L., de mens. 



Het is natuurlik niet zonder motief, dat ook de mens 

 hier onder de schadelike zoogdieren van de klapperkultuur 

 wordt ondergebracht. Dat er wel eens klappers gestolen 

 worden, is aan een 'ieder bekend; soms echter zijn de dief- 

 stallen van die aard, dat de planter het vermoeden heeft, 

 met een ziekte in zijn aanplant te doen te hebben. Ik 

 bedoel het volgende: 



Als de kiemplanten op de pépinières enkele maanden oud 

 zijn, dan worden soms door de Inlanders de vruchten ge- 

 spleten, om het intussen ontwikkelde, ronde, zoete en zeer 

 smakelike kiemblad (door de Javanen „gandos" genoemd) 

 daaruit weg te nemen. Is dat geschied, dan worden de 

 beide helften der gespleten en van hun kiemblad ontroofde 

 vruchten weer netjes tegen elkaar gezet en op hun plaats 

 teruggelegd. Het gevolg van deze diefstal is, dat na verloop 

 van enige tijd de jonge plant ziekelik wordt en gaat kwijnen, 

 zodat men aanvankelik in de waan verkeert, met een ver- 

 schijnsel van pathologiese aard te doen te hebben. Een 

 nauwkeurig onderzoek brengt echter al spoedig de ware 

 oorzaak aan het licht. 



Wil men dergelike diefstallen voorkomen, dan kan men 

 de Inlanders vrees aanjagen door de klappers, alvorens ze 

 uit te leggen, of ook wel daarna, met het een of ander on- 

 schuldig middel te behandelen, zonder dat hun natuurlik 

 bekend mag wezen, waaruit dat middel bestaat. Men kan 

 de klappers met kalk of kopersulfaat besprenkelen. Wil 

 men echter zijn toevlucht nemen tot meer gevaarlike che- 

 micaliën, dan kan voor dat doel een 5 % oplossing van 

 loodarsenaat dienen. In dit geval is het echter gewenst, 



