— 588 — 



weet bij het palmiet (vegitatiepunt) uit te graven, om hel 

 daarna op te eten. Bonaen, waarbij deze bewerking heeft 

 plaats gehad, zijn ten dode opgeschreven. De verwoestingen, 

 door deze beren in klapperaanplantingen aangericht, zijn 

 soms zeer groot. 



Suidae, wilde zwijnen (tjèleng, bagong, babi-oetan). 



Wilde zwijnen behoren tot de gevaarlikste vijanden van jonge 

 klapperaanplantingen. Niet zelden worden door deze dieren 

 grote verwoestingen aangericht en het is vooral het „hart" 

 der palmpje?, dat het moet ontgelden en uitgevreten wordt. 



Men treft wilde zwijnen bijna overal, waar enigszins uit- 

 gestrekt bos aan de aanplantingen grenst, zowel in het 

 gebergte als in het laagland tot aan zee toe. In oudere plant- 

 soenen, waar de kruinen van de klapperbomen niet meer 

 in het bereik van de varkens zijn, stichten ze zeer veel nut, 

 daar ze zich met alle mogelijke grondinsekten voeden en op 

 die wijze talrijke schadelike oerets, d. z. engerlingen van 

 meikevers, neushoornkevers, vliegende herten enz., doden. 



]n onze archipel komen een groot aantal soorten van wilde 

 zwijnen voor: 



Sus vittatus MüLL. et Schl. (Java, Sumatra, Borneo, 

 Kleine Soenda eilanden) 



S. timorensis Müll. (Timor, Rotti). 



S. papuensis Less. et Garn. (Nieuw-Guinea). 



S. n i g e r Finsch (Ternate, Ceram, N-Guinea). 



S. verrucosus Müll. et Schl. (Java, Borneo, Ambon, 

 Ceram). 



S. longirostris Nehr (Java, Borneo). 



S. celebensis Müll. (Celebes, Ternate, Halmaheira, 

 Ambon). 



S. barbatus Müll. et Schl. (Borneo). 



Babirussa babirusa L. (Hertzwijo) (Celebes, Soela eil", 

 Boeroe). 



Het wilde varken laat zich in de eerste plaats door kruit 

 en lood bestrijden. 



Het omrasteren der jonge aanplantingen met stekeldraad is 

 buitengewoon kostbaar en bovendien niet afdoende, omdat 



