— 595 — 



dood, welke, voor het geval dat het een gevecht betreft van man 

 tegen man, steeds door de grotere ,kaleng"-mier gewonnen 

 wordt. Zijn echter de gramangmieren numeriek veel ster- 

 ker, dan overwinnen ze. Dit word hierdoor verklaard, dat 

 tijdens het gevecht tussen beide miersoorten in de boom 

 de twee tegenstanders zich op de grond laten vallen; hier 

 komt dan gewooülik wel hulp opdagen van andere gramangs. 



Men zou dus gramangmieren uit tuinen, waar ze voorkomen, 

 moeten overbrengen naar tuinen,. welke door O e c o p b y 1 1 a's 

 bewoond worden. 



De gramang is een grondmier, die zich gemakkelik door 

 kleine boemboengs van bamboe laat vangen, als men deze 

 enige dagen op de grond laat liggen. Bij het overbrengen 

 der gramangs is het gewenst, de boemboengs niet tegen de 

 boomstammen, waarin zich de kalengs bevinden, aan te leg- 

 gen, doch ze onder bladeren e. d. te deponeren. De bedoe- 

 ling hiervan is, te voorkomen dat de gramangs nog voor- 

 dat ze aan hun nieuw milieu behoorlijk aangepast zijn, de 

 strijd met de kalengs moeten aanbinden. 



2. Coleoptera, Kevers. 

 Fam. Curculionidae. 



Rhynchophorus ferrugineus L. (syn R. s i g n a- 

 ticollis Chevb.,) de klappersnuittor. 



De klappersnuittor en de straks te noemen neushoornke- 

 ver vormen samen de meest gevaarlike vijanden van de klap- 

 perkultuur. Een beschrijving van het insekt moge hieraan 

 de biologie voorafgaan. 



Kever. 



De kleur is roestbruin met zwarte, zeer variabele tekenin- 

 gen, tot geheel zwart en dan met enkele bruine vlekken. 

 (PI. I fig. 1 en 2). De mannetjes en wijfjes verschillen niet 

 in grootte, maar de eerste zijn te herkennen aan het bezit 

 van korte, fijne, roodbruine borstels boven op het einde van 

 de snuit. Het wijfje is bovendien van een legboor voor- 

 zien. 



De lengte van de kever bedraagt 3 — 4 c.M. 



Teysmannia, 1916 40 



