— 615 — 



heeft in het midden vier bruingele vlekken, terwijl een klein, 

 dergelik vlekje nabij het uiteinde van de vleugel zichtbaar 

 is, dat echter bij sommige eksemplaren ontbreekt. De onder- 

 kant van de vleugels is lichtbruin, de gele vlekken zijn ook 

 hier aanwezig en voor zover de vier grote betreft, iu een 

 donkerbruin veld geplaatst. 



De rupsen (PI. VII fig, 8) zijn voorzien van een wijnrode 

 streep langs de zijden van de rug. Ook het voorste deel 

 van de chitineuse plaat, die het achterste segment van het 

 achterlijf bedekt, heeft deze kleur. De zijden van de kop zijn 

 donkerbruin, het middelste deel daarvan echter lichtbruin. 



Lengte + 45 m.M. 



Erionota thraxL. 



Volgens een bericht van de landbouwleeraar in Benkoelen 

 zou de rups van deze vlinder aldaar schadelik zijn voor 

 klapper (zie Meded. Lab. Plantenz. No. 20). Het is de be- 

 kende pisangrups. 



De vlinder heeft een vleugelspanmng van 75 m.M. en is 

 zwartbruin van kleur. Op de voorvleugel komen 4 grote gele 

 vlekken voor. 



De rups is kaal, groenachtig van kleur en met een wit 

 poeder bedekt en rolrond. Hij leeft in een huisje, dat hij 

 maakt uit een opgerold stuk blad. 



De bestrijding van deze vier blad vretende rupsen met behulp 

 van insecticiden stuit bij hoge bomen op praktiese bezwaren. 

 Is de aantasting hevig, dan kan men de rupsen van de bla- 

 deren doen schudden en ze daarna op de grond verzamelen 

 en vernietigen. Zijn de rupsen reeds verpopt, dan staat er 

 niets anders op, dan de bladeren, waarop zich in grote ge- 

 tale poppen bevinden, te doen flamberen of te kappen en 

 daarna verbranden. Word eventueel de bibit of de jonge 

 aanplant aangetast, dan kunnen rupsen en poppen worden 

 weggevangen of ook wel de planten met een 3 % oplossing 

 van loodarsenaat worden besproeid. Hiervoor is echter een 

 sproeitoestel, voorzien van een roerinrichting, benodigd. 



