— 627 — 



waarvan de aangetaste delen een intense stank verspreiden. 

 In dit stadium vallen de vruchten af en de boum vertoont 

 dan nog slechts een krans ,van groene, buitenste bladeren 

 ooet in het midden de verdorde, dode, hartbladeren. Naderhand 

 sterft de gehele kruin in en blijft de stam alleen over. 



Over de oorzaak van deze vorm van toprot is zeer veel 

 onderzocht en geschreven. Eindelik gelukte het aan Johns- 

 TON door infeksie-proeven aan te tonen, dat B a c i 1 1 u s 

 coli de verwekker was. Deze Bacillus coli is identiek 

 met de coli-bacil van de mens. Ook met kuituren van 

 dierlike herkomst slaagde Johnstoo^ er in klapperbomen te 

 infekteren. 



De bacterie-toprot komt voornamelik voor in tropies 

 Amerika, doch is ook reeds in Brits-Noord-Borneo en op 

 de Philppijnen waargenomen. De bacil zelf is kosmopo- 

 liet en het zou dus niets verwonderen, indien de ziekte, 

 welke onze klapperkultuur reeds van zo nabij bedreigt, ook 

 in deze koloniën zou optreden, zodra klimaats- en andere 

 faktoren daarvoor gunstig zijn. 



Men zij dus voor deze ziekte op zijn hoede, daar hij uiterst 

 gevaarlik is en bovendien nog geen bestrijding mogelik is. 

 Ook hier is het verbranden der aangetaste bomen de enige 

 maatregel, die men er tegen kan aanwenden. 



Thielaviopsis ethaceticus Went, de verwekker 

 van het , bloeden". 



In 1907 werd door Petch een ziekte beschreven van de 

 klapper op Ceylon, waarbij uit plaatsen in de stam sappen 

 uitvloeien. 



Van oude klapperbomen is het bekend, dat de stam nor- 

 maliter barsten vertoont. Bij het verschijnsel van „bloeden" 

 vloeit uit één of meerdere dezer barsten, meestal op een 

 hoogte van ongeveer 2 M. boven de grond, een bruin vocht, 

 dat later tot een zwarte massa indroogt. 



Snijdt men de stam uit bij zo'n bloedende barst, dan vindt 

 men het weefsel in rotting, terwijl het bovendien zacht en 

 van een bruine of zwarte kleur is. De ziekte kan zich, in- 

 dien geen behandeling plaats heeft, inwendig naar boven of 



Teysmannia, 1916. 42 



