nuni's. Deze soort is reeds sedert 1792 bekend en afkomstig 

 uit de Sierra Leone in tropisch West-Afrika. Zij is hier 

 verscheidene jaren geleden ingevoerd en wordt thans overal 

 gekweekt onder den naam van „eierlelie"; waarschijnlijk 

 hebben de bloemenliefhebbers dien naam gegeven naar aan- 

 leiding van de groote bloemknoppen, die wel aan een gan- 

 zecei doen denken. Dat de plant zoo spoedig overal verspreid 

 is, dankt zij in de eerste plaats aan hare groote, mooie, 

 zuiver witte bloemen en zeer milden bloei, zoodat ieder 

 haar gaarne in zijn tuin wenscht te zien ; maar ook hieraan 

 dat zij niet slechts jonge bollen in overvloed voortbrengt, 

 maar ook door zaad kan vermenigvuldigd worden. 



De bol bereikt bij goede cultuur een diameter van 12 

 tot 15 cM., de lange bladeren zijn van 8 tot 10 cM. breed 

 en van 0.60 tot 1 M. lang. Uit de bladoksels komen een 

 of twee forsche stengels van 60 tot 100 cM. lang, aan wier 

 top een scherm van ongeveer zes bloemen komen. 



De bloemen zijn groot, zuiver wit en verspreiden een 

 sterken vanieljegeur; in vollen bloeiis het een prachtplant, 

 en daar zij zeer mild bloeiend is, ziet men haar dikwijls 

 in vollen tooi. Yoor grootere, eenvoudige bloemstukken is 

 zij bijzonder geschikt, te meer, daar de bloemen zich lang 

 goedhouden en de knoppen binnenshuis alle opengaan. 



III. Crinum Johnstoni Baker 



is een fraaie, hier nog niet ingevoerde soort, waarvan 

 onlangs de Gardeners' Chronicle een goede ongekleurde 

 afbeelding gaf. De plant is afkomstig uit Britsch Centraal- 

 Afrika en door Mc-Cloxxie voor het eerst in 1S99 van 

 Mount Zomba naar de Kew Gardens gezonden. Zij staat 

 tusschen Cr. laüfolium en Cr. longifolium. 



De bladeren zijn 5 tot 6 voet lang en 5 tot 8 cM. breed. 

 De bollen zijn groot, maar hebben geen hals; de plant is dus 

 waarschijnlijk minder geschikt voor een echt tropisch 

 klimaat, misschien wel voor de hooglanden. De ervaring 

 heeft geleerd, dat hoe langer bij een Crinum-sooit de hals 



