— 10 — 



De bollen hiervan zijn bijzonder groot en hebben een 

 korten hals van ± 10 cM.; hieruit komen 6 tot 12 bladeren, 

 welke 5 tot 6 cM. breed en 0.50 tot 1 M. lang worden. 



Aan een scherm komen 6 tot 8 welriekende bloemen, 

 ieder bloemdekblaadje (+ 2V2 cM. breed) is ovaal en 

 wordt aan den top spits. Ze zijn schitterend rood getint, 

 vooral op de rugzijde; deze kleur loopt naar de beide 

 randen min of meer in wit over. 



Een groote vijand van de Crinum is een donker ge- 

 kleurd vlindertje, behoorende tot het geslacht Glottula^ 

 dat 's avonds een gaatje boort, voornamelijk in de blade- 

 ren, waarin het eenige eitjes legt. De kleine in het blad 

 zich ontwikkelende rupsjes zijn grijs-zwart van kleur met, 

 op den rug vooral, vele witte, ronde vlekjes. Zij voeden 

 zich eerst met het bladraoes, dat zich onder de opperhuid 

 bevindt. Langzamerhand ontwikkelen die rupsjes zich zoo, 

 tot de opperhuid der loofbladeren openscheurt en zij er 

 uit komen ; daarna vreten zij de randen der bladeren en 

 bloemknoppen af. Zelfs het hart van de bol wordt door 

 hen aangetast. 



In sommige streken, waar de rupsen voorkomen, ma- 

 ken zij de cultuur van deze planten, vooral van Cr. gi- 

 ganteiim, onmogelijk, tenzij men ze in het begin van hun 

 levensperiode doodt. 



De rupsen veroorzaken bij aanraking geen jeuk aan de 

 handen, zoodat men ze gerust kan aan pakken. 



De rupsen verpoppen zich steeds in of in de onmiddel- 

 lijke nabijheid van de bollen; ook door de donkergekleur- 

 de cocons te dooden zou men de G^/oii2(^a kunnen bestrijden. 



Een ziekteverschijnsel van niet zoo ernstige beteeke- 

 nis is het ontstaan van vlekken op de bladeren, die tege- 

 lijkertijd bruine toppen krijgen. 



Deze roode vlekjes komen niet alleen bij Crinum voor, 

 maar ook bij een aantal andere Amaryllideeën. De oor- 

 zaak ervan werd nagegaan door Ed. Griffon (Buil. de la 



