DE KUNSTMATIGE ENTING VAN DEN BODEM MET 

 KNOLLETJES-BACTERIËN. 



1. De geschiedenis van de bodem -enting . 



Dat de Leguminosen in staat zijn, op voor andere gewas- 

 sen armen grond een weligen groei te ontwikkelen en 

 zulk een grond verrijken, is reeds sedert overoude tijden 

 bekend. Het is echter eerst door onderzoekingen, die voor- 

 al tusschen de jaren 1880 en 1890 plaats von den, duidelijk 

 geworden, dat die grond ver beterende eigenschap in de 

 eerste plaats neerkomt op een verrijking met stikstof, 

 dat voorts die eigenschap zich alleen vertoont, als de 

 wortels van de planten van de bekende wortelknoUetjes 

 voorzien zijn, en eindelijk, dat bacteriën de knolletjes doen 

 ontstaan en hen bewonen, en dat deze bacteriën de eigen- 

 lijke stikstofverzamelaars zijn. De knoUetjes-bacteriën na- 

 melijk nemen de gasvormige stikstof uit de lucht op, en 

 verwerken die tot salpeterzure zouten, welke de plant ten 

 goede komen. 



Die samenleving tusschen bacteriën en peulgewassen 

 maakt dus, dat deze voor hun stikstofbehoefte niet zijn 

 aangewezen op een zekere hoeveelheid stikstofhoudende 

 zouten (in 't algemeen salpeterzure zouten) in den grond, 

 maar welig tieren kunnen op stikstofarme gronden, omdat 

 hun bacteriën in staat zijn, de stikstof uit de lucht op 

 te nemen. 



Indien echter de knolletjesbacteriën niet of in onvol- 

 doende hoeveelheid in een grond aanwezig zijn, dan is 

 het gevolg, dat geen of slechts weinig knolletjes gevormd 

 worden, en dat geen of slechts geringe opname van stik- 

 stof uit de lucht plaats vindt. In zulke gevallen onder- 

 scheiden de Leguminosen zich dus niet van de planten uit 



