— 19 ~ 



na kunstmatige cultuur de bacteriën het vermogen om in 

 de wortels der peulgewassen te dringen en daar knolletjes 

 te doen ontstaan, somtijds geheel hadden verloren. Men 

 sprak dan gemakshalve ook hierbij van een verlies aan 

 virulentie der knolletjes-bacteriën. 



Bij proeven van Süchting bleek o. a., dat op een cultuur- 

 bodem, die bestond uit extract van tuinboonen en gelatine, 

 al of niet zwak aaagezuurd met appelzuur, de groei der 

 bacteriën uitstekend was, doch zij bleken hun virulentie 

 te verliezen, d, w, z. de bacteriën waren spoedig niet meer 

 in staat om in de wortels van de Leguminoos te dringen 

 en daar knolletjes-vorming te weeg te brengen. 



Het is hier niet de plaats om de talrijke voediugsproeven 

 met Rhizobhon te beschrijven, waarbij werd nagegaan, op 

 welken voedingsDodem deze de grootste mate van virulentie 

 behield, slechts moge het volgende vermeld worden. 



Harrison en Barlow gebruiken voor de cultuur der 

 bacteriën een asch-maltose-agar-bodem waa-'aan geen stikstof- 

 verbinding is toegevoegd en die aldus is samengesteld i). 

 1000 gram water 

 4 tot 10 gramhout asch (voor zoover oplosbaar) 

 4 tot 10 gram maltose 

 10 gram agar-agar. 

 Rossi gebruikt een voedingsbodem, die vrijwel over- 

 eenkomt met een, die indertijd door Hiltner en Stöbmer 

 werd aanbevolen : het hoofdbestanddeel is decoct van 

 LeguminosenblaL^ereB; de bestanddeelen zijn-): 

 1000 gram water 

 100 gram leguminosenbladeren 

 1 .5 gram glucose 

 10 gram gelatine 



geneutraliseerd met natriumcarbonaat. 

 Volgens Rossi worden de bacteriën -koloniën op ziju 



1) Voor de bereiding zie Centralbl. f. Bakt. XIX (1907) pp. 268 en 436. 



2) Voor de bereiding van dezen bodem zie Centralbl. f. Bakt. XXVI 

 (1910) p. 264. 



