— 29 — 



naald wat bacteriën-materiaal genomen, en hiervan worden 

 door de verdunnings- en uitgietmethode in Petrischalen 

 koloniën-culturen aangelegd. Welke voedingsbodems de bes- 

 te zijn, werd reeds vermeld. De koloniën komen op na 

 4 tot 7 dagen, soms ook al eerder, maar altijd is de groei van 

 Rhizobium betrekkelijk langzaam. Van de bacterie worden 

 daarna op de gewone wijze in buisjes reinculturen aangelegd. 



Het is dan verder nog door proefnemingen na te gaan, 

 welke de meest practische methode is om de bacteriën in 

 den grond te brengen, hetzij met aarde vermengd, hetzij 

 met water, hetzij — en dit zon het meest eenvoudig zijn- 

 dat de zaden in een bacteriehoudende vloeistof werden ge- 

 doopt en daarna op passende wijze luchtdroog gemaakt. 



Hoe de Rhizobiion-hRctenëa zich gedragen tegen uitdro- 

 ging, is nog niet volkomen zeker uitgemaakt. Blijkt het, 

 dat ZIJ in ons klimaat uitdroging goed verdragen, dan is 

 de laatstgenoemde methode van behandeling der zaden 

 wellicht doeltreffend. De zaadleverancier zorgt dan slechts, 

 „geïnfecteerd" zaad af te leveren, en de planter heeft dan 

 verder geen soesah met cultuurbuisjes en met het vermen- 

 gen van den grond met de bacteriënculturen. 



In bijzonderneden zal er echter nog heel wat te experi- 

 menteeren vallen om de methode van „bodementing" zoo 

 practisch mogelijk te maken. 



De groenbemesting speelt in de tropen reeds eenbelang- 

 rijke rol, maar gelukt het, bij haar aanwending ook de 

 , bodementing" toe te passen, dan zal het welslagen veel 

 zekerder, en in veel gevallen het effect der groenbemesting 

 belangrijk verhoogd worden. 



Zoodoende zou de bodementing bijdragen tot het behou- 

 den van het „grondkapitaal". 



Maar dit resultaat zal eerst te bereiken zijn nadat de 

 methodiek is uitgewerkt, waarbij natuurlijk in de eerste 

 plaats de omstandigheden, waaronder de planter te werken 

 heeft, in 't oog gehouden moeten worden. 



C. J. J. VAN Hall. 



