— 34 — 



dien deze een acre van het stronkenhnd gereed wilde 

 maken, hij het voor zijn aanplant hebben mocht, vooropge- 

 steld natuurlijk, dat hij zijn ouden heer niet zou vragen 

 om geld uit te geven ot hem lastig vallen. 



De jongen ging aan het werk en maakte het land 

 schoon. Ieder, die persoonlijk bekend is met boomstron- 

 ken uithalen, weet, wat voor een werkje dat is, en een 

 acre schoonmaken is op zich zelf al een Hercules-arbeid 

 voor zoo'n ventje: een jongen op een leeftijd, wanneer in 

 de stad opgevoede kinderen nog een Fransche kindermeid 

 achter zich aan hebben loopen. Hoe dan ook, het kar- 

 rewei werd verricht. En toen nam de vader hem zijn 

 akker af. 



Gemeen? 



Kon ooit een vader, die zijn knaap een zwaar werk 

 ziet verrichten en er zich over verwondert, dat het niet 

 te zwaar voor hem blijkt, iets lagers bedenken ? 



Toen zeide de bedoelde pachter tegen zijn kind, dat, 

 indien hij nog een acre wilde schoonmaken, hij die zeker 

 behouden mocht. Uit welk soort van hout die jongen gesne- 

 den is, blijkt uit het feit, dat hij het aannam en nog een 

 acre schoonmaakte. Deze mocht hij behouden. Hij selec- 

 teerde zijn eigen zaad, en beproefde het volgens de door 

 het Departement aangegeven methoden en kweekte zijn 

 acre maïs in den tijd, dat hij niet bij zijn vader op de 

 boerderij behoefde te werken. 



Het proefveld werd aan drie zijden omsloten door 

 maïsakkers van de boerderij. 



De vader, die alles van den maisbouw afwist, maak- 

 te gemiddeld 19 bushels per acre. De zoon 84. 



Dit was echter niet voldoende om den Staatsprijs te 

 winnen, en de jongen ging dan ook niet naar Washington; 

 maar zijn vader bracht op een landbouwvergadering dit 

 geval te berde en vertelde openlijk, hoe laag hij was ge- 

 weest, en voegde er bij, dat, indien hij 30 jaar geleden 

 zooveel van maïsbouw had geweten als de jongen thans 



