— 49 — 



tijd, toen de enten genezen waren en begonnen door te 

 groeien, werden zij dicht bij de plek der enting dwars 

 doorgesneden. Evenals boven bij de doorgesneden tomaat, 

 ontstonden nu weldra loten uit den callus, die de wonden 

 bedekte. De meeste der loten, die op de tomaat en op 

 de nachtschade ontstonden, waren geheel gelijk aan de 

 moederplanten. Maar behalve de genoemde loten waren 

 er ook ontstaan juist op de plek, waar beide planten 

 aan elkaar gegroeid waren, op de plaats van de enting; 

 daar nu verkreeg hij loten, waarop de kenmerken der 

 beide planten op merkwaardige wijze vermengd waren, 

 dus de z. g. enthybriden. 



Het eenvoudigste geval, dat het eerst opgemerkt werd, 

 was, dat het weefsel der beide planten eenvoudig doorge- 

 groeid was, en wel in die mate, dat de eene kant van de 

 loot al de kenmerken van de tomaat vertoonde en de 

 tegenovergestelde kant die van de nachtschade. De dub- 

 bele natuur van dit takje was opvallend: aan den eenen 

 kant stijve haren en de samengestelde bladeren van de 

 tomaat, aan de tegenovergestelde zijde de gladde stengel 

 en de enkelvoudige bladeren van de nachtschade. Het 

 is duidelijk, dat het groeipunt van de loot opgebouwd was 

 uit cellen der beide soorten ; die van den eenen kant wa- 

 ren afkomstig van de tomaat, die van den anderen van 

 de nachtschade. 



Aan de bladeren, ontstaan op de plek, waar beide plan- 

 ten samengegroeid waren, bemerkte men nog vreemder 

 verschijnselen. Het was duidelijk dat ook zij uit een 

 celvermeerdering van beide soorten bestonden: de eene 

 helft van zulk een blad was als dat van de tomaat en 

 de andere helft als dat der nachtschade. De knoppen in 

 de oksels van dergelijke bladeren gaven weer het ontstaan 

 aan nieuwe loten met gemengde eigenschappen. Die loten 

 konden gestekt worden en de daaruit ontstane hybriden 

 noemde Winkler „Chimaera's." 



Met de entproeven doorgaande, verkreeg hij nog an- 



Teysmannia 1912. ■*• 



