— 58 — 



te doen. Dan gaat men weer aan den arbeid, tot ongeveer 

 2 uren na zonsondergang, waarop het kaat kauwen weer 

 een aanvang neemt, dat nu ad libitum, vaak tot zons- 

 opgang, wordt voortgezet. Men zit dau in de nauwe, duffe, 

 tegen iederen luchtstroom zorgvuldig beschutte mebrex 

 dicht opeengepakt en wisselt het kauwen van de bladen 

 af door het drinken van groote hoeveelheden water; zan- 

 gers en muzikanten dragen intusschen het hunne bij om 

 het genot volkomen te maken. 



Buiten de stad is het kaat kauwen insgelijks zeer al- 

 gemeen, al vereenigt men zich daar niet tot dit doel in 

 publieke lokalen. 



Komt men iemand een bezoek brengen, dan eischt de 

 beleefdheid, dat dadelijk kaat aangeboden wordt; men 

 begint er van te kauwen en werpt de uitgekauwde bladen 

 en stoeltjes eenvoudig op den grond. Ook bij iedere plech- 

 tige gelegenheid, van welken aard ook, behooren de 

 gasten mildelijk van kaat te worden voorzien. 



Wat nu de uitwerking van dit zoo gewaardeerde ge- 

 notmiddel betreft, worden bijzonderheden vermeld, die aan 

 de berichten omtrent de werking van het coca-eten in 

 Z. Amerika doen denken. In het algemeen wordt van 

 een opwekkenden invloed gesproken. Het kaat kauwen 

 verdrijft den slaap, brengt een gevoel als van een lichten 

 roes te weeg en stelt in staat om zwaren arbeid te ver- 

 richten, groote vermoeienissen te doorstaan, terwijl een 

 minimum van voedsel wordt opgenomen. Een matig ge- 

 bruik schijnt niet veel kwaad te doen, doch, als zooveel 

 andere genotmiddelen, verleidt blijkbaar ook kaat dikwijls 

 tot misbruik en is dan ver van onschuldig. De kaat-mis- 

 bruiker vermagert, het zenuwgestel wordt ondermijnd, de 

 spieren verzwakken ; vooral hartkwalen zouden vaak het 

 gevolg zijn van overmatig kaat-gebruik. 



Het verderfelijkst werkt het aftreksel, doordat in dien 

 vorm in korten tijd betrekkelijk groote hoeveelheden 

 kunnen opgenomen worden. Voorts zijn versche bladen 



