Vol hoop was hij, toen hij met zijne jonge vrouw aan 

 wal stapte op Java's grond in het jaar 1908. Hij meende 

 hier dadelijk een prettigen en dankbaren werkkring te zul- 

 len vinden. Hij had bij Prof. Hugo de Vries een uitste- 

 kende school doorloopen, speciaal op het gebied van selek- 

 tie, waarvoor hij juist naar Java geroepen was. Het zou 

 anders gaan, en de eerste jaren zouden hem vele teleur- 

 stellingen brengen. De toestanden bij het Proefstation 

 Salatiga waren zeer moeilijk, en bij de planters kwam 

 men hem niet zonder een zeker wantrouwen tegemoet. 

 Maar Lodewyks was er de man niet naar om alles te laten 

 gaan, zoo als het gaan wilde. Liever vechten. Vechten 

 tegen de z. i. slechte toestanden van het Proefstation, en 

 ook vechten tegen het wantrouwen van de planters. En 

 hij won. Tegen beide won hij schitterend. Hij werd direk- 

 teur van een onafhankelijk proefstation, en al zijn planters 

 won bij volkomen. Hij won ze door zijne persoonlijke 

 eigenschappen en door zijne resultaten. Men hoeft in de 

 Vorstenlanden slechts E en Y te noemen, en iedereen 

 weet, met welk suces deze door Lodewyks geselekteerde 

 tabakslijnen in de kuituur gebracht zijn. 



En ons anderen won hij, zoodat wij hem onder onze 

 beste vrienden rekenen moesten. Hij had dus overal ge- 

 wonnen, maar zijne gezondheid had hij verloren. Om deze 

 te herstellen ging hij in het begin van dit jaar naar Eu- 

 ropa. Vol hoop ging hij van Java weg, zooals hij gekomen 

 was, want niemand — hij zelf ook niet — dacht, dat hij 

 niet volkomen hersteld terug zou komen. Des te meer 

 werden wij geroerd bij de tijdin», dat hij overleden was, 

 op zoo jeugdigen leeftijd. En wij zullen hem missen. De 

 wetenschap heeft een bekwaam botanicus verloren, de 

 planters in de Vorstenlanden een energiek direkteur van 

 hun proefstation, en wij anderen, wij allen die hem hadden 

 leeren hoogachten, hebben een van onze beste vrienden 

 hier in Indië verloren. 



Hj. J. 



