JAVAANSCHE VOEDERGRASSEN I. 



Evenals vrij wel overal elders, is ook op Java gras een 

 der voornaamste voedingsmiddelen van den veestapel. Wel 

 zijn er tal van andere planten, welker bladeren als vee- 

 voeder worden gebruikt — ik noem slechts t o e r i (Sesbania 

 grandi flora) eDnangka(Artocarpusintegrifolia), 

 — maar deze spelen door haar betrekkelijk geringe opbrengst 

 slechts een ondergeschikte rol. 



Goede weiden zijn op Java schaarsch. In de meeste 

 streken ontbreken ze geheel en al. Toch telt de Javaan &che 

 Flora tal van uitnemende grassoorten, welke in staat zou- 

 den zijn, ruimschoots in de behoefte aan veelvoeder te voor- 

 zien, als ze slechts met oordeel gekweekt werden. 



Maar met oordeel! Want dat sommige proeven, vroeger 

 met hooiwinning genomen, mislukt zijn, is ongetwijfeld 

 voor een groot deel aan onoordeelkundige cultuur toe te 

 schrijven. Het gaat niet aan, maar altijd weer gras op 

 onbemesten grond te verbouwen en zich dan te verwon- 

 deren, dat de opbrengst de kosten niet dekt. Gras haalt 

 even goed voedsel uit den grond als andere planten en 

 kan dus zonder voldoende bemesting niet bij voortduring 

 loonende oogsten geven. En eenzelfde grassoort geeft lang 

 niet overal dezelfde resultaten. Van de hoofdfactoren van 

 den plantengroei, nl. het klimaat en de physische en che- 

 mische grondgesteldheid, hangt het al of niet gedijen van 

 een plantensoort in zeer hooge mate af. Dwaasheid zou 

 het zijn, een zelfde grassoort voor alle streken aantebeve- 

 len. Agrostologische pinkpillen en abdijsiroop zijn nog niet 

 uitgevonden. En als ze uitgevonden worden, dan zullen 

 alleen de kwakzalvers ervan profiteeren. 



