— 106 — 



doch, zooals mij uit bijgevoegde papiertjes bleek, door een 

 inlandschen beambte van het herbarium Deze kweet zich 

 niet bijzonder slecht van zijn taak, als men in aanmerking 

 neemt, dat hij alleen op den habitus, d. w. z. het uiterlijk 

 voorkomen der grassen moHst afgaan, maar toch maakte 

 hij tal van grove fouten, die Boerlage nooit gemaakt 

 zou hebben. Al die fouten vindt men terug in de lijst in 

 Teysmannia en dus ook in het boek van Dekker. Van 

 het herbarium Nauta V7erd een copie-herbarium gemaakt, 

 dat aan de Landbouwschool en later aan de Veerartsenij- 

 school werd afgestaan. Beide lierbaria bevatten dezelfde 

 planten, dezelfde fouten. Gelukkig zijn ze goed bewaard ge- 

 bleven, zoodat het mogelijk geweest is, defouten te herstellen. 



Dan zijn er nog dozijnen kleinere publicaties en in 

 tijdschriften verspreide gegevens, welke niet hier, doch 

 bij elke besproken grassoort zullen worden geciteerd. 



Laten we thans overgaan tot de bespreking der voor- 

 namere grassen. De grasachtige planten van Java behooren, 

 even als die van de meeste streken, in hoofdzaak tot 2 

 gemakkelijk te onderscheiden planten familiën, n.1. de Echte 

 grassen of Gramineeëa en de Schijngrassen of Cyperaceeën. Deze 

 onderscheiding is niet alleen van botanisch, maar ook van 

 practisch belang. De Schijngrassen toch staan bij den 

 Europeeschen veehouder in zeer slechten reuk. Zij zouden, 

 naar meestal beweerd wordt, als voederplant waardeloos, 

 soms zelfs beslist schadelijk zijn. Gaarne wil ik aannemen, 

 dat dit voor sommige dier schijngrassen waar is, maar dat 

 neemt niet weg dat èn in Amerika èn in Australië sommige 

 schijngrassen als voederplant hoog geprezen worden. Veel 

 van het gras, dat in Batavia verkocht wordt, bestaat uit 

 schijngrassen. En is het Bataviasche gras nu inderdaad 

 zooveel slechter dan dat van andere plaatsen? Dat moet 

 nog worden uitgemaakt, het is door verschillende personen 

 zeer verschillend beoordeeld. Mars, die het weten kan, zegt: 

 „Ik heb gedurende weken gezien, dat paarden geen ander 

 gras kregen (dan Cyperaceeën); zij bleven in goeden voe- 



