DE EXPLOITATIE VAN RHIZOPHORENBIST. 



In het Journal d'Agriculture tropicale 1911 blz. 257 wordt 

 medegedeeld, dat in 1909 uit Madagascar 15572718 Kgr. bast ver- 

 scheept werden en de prijs toen te Hamburg 140 — 160 frs. de ton 

 bedroeg. In 1910 bedroeg de prijs 130 — 145 frs. en in 1911 daalde 

 hij zeer snel tot 10.5 — 11 frs. de ton. 



Over de oorzaak van deze sterke daling lezen we op blz. 317 

 van dat zelfde tijdschrift, dat deze gezocht moet worlen in de 

 geringe hoeveelheid looistof, die de bast bezit, ofschoon de analyse 

 een hoog gehalte geeft. 



Dr R. Lepetit heeft in Le Cuir hierover een verhandeling ge- 

 schreven, waarin hij die stoffen, die volgens de analyse een tanni- 

 negehalte aangeven, maar in werkelijkheid niet of zeer weinig looi- 

 waarde bezitten, den naam van pseudo-tanninen gegeven heeft. 



Behalve dat de rhizophorenbast dus maar een geringe hoeveel- 

 heid looistof bevat, is ook de kleur niet goed. 



Dr. Lepetit zegt dan ook, dat wanneer de bron van zeer goede 

 looimiddelen (eik, kastanje, quebracho) minder overvloedig zal 

 vloeieu dan zij tegenwoordig doet, het niet onmogelijk is, dat men 

 een chemisch middel zal zoeken om het extract van de rhizopho- 

 renbasten, waarvan de hoeveelheid om zoo te zeggen onuitputtelijk 

 is, zoodanig te veranderen, dat het voor de leerlooierij bruikbaar 

 wordt. Dit zal echter door een speciale behandeling moeten ge- 

 schieden, geheel verschillend van de eenvoudige extractie, die tot 

 nu toe bij de fabricatie van cutch en dergelijke gebruikt wordt. 

 (Xaar ik hoorde, heeft de cutchfabriek in Borneo ook reeds ge- 

 durende geruimen tijd haar bedrijf stop gezet. Mocht het werke- 

 lijk waar blijken, dat deze basten voor de leerlooierij slecht te 

 gebruiken zijn omdat de bruikbare looistofhoeveelheid veel lager 

 is dan de analyse aangeeft, dan zal men ook in de toekomst weinig 

 nut van een extractie of exploitatie kunnen verwachten. Ref). 



d.j. 



