— 119 — 



Het is niet onmogelijk, dat deze werkwijze voor het plantage- 

 bedrijf een groote beteekenis verwerven zal. 

 Chem. Ztg. 1911, 95-2. 



h. 



HEVEA-OLIE. 



Tot dusverre wordt de olie uit Hevea- zalen nog niet als eigenlijk 

 handelsartikel beschouwd. Maar zonder twijfel zal in dien toestand 

 verandering komen. De gegevens toch, door het Imper.Instit. ge- 

 publiceerd aangaande de waarde van deze olie tot de bereiding 

 van verf, vernis, linoleuai enz., ter vervanging van lijnolie dus, zijn 

 alleszins gunstig te noemen. 



Bij proe?en als die, welke in den regel dienen om de deugdelijk- 

 heid van lijnolie te beoordeelen, bleek llecea-o\\Q vrij wel met 

 laatstgenoemde op ééa lijn te stellen; Hevea-o\\Q laat zich zelfs ge- 

 makkelijker voor praktische doeleinden toebereiden. 



Het zal dan ook zeer goed mogelijk blijken, ean olie te winnen, 

 die, bij gelijke prijzen, met de olia uit lijnzaad concarreeren kan. 



Men weet, dat de vraag naar lijnolie, door toenemend ver- 

 bruik, groöter is dan het aanbod; er is derhalve stellig plaats op 

 de markt voor een goede nieuwe drogende olie. 



De priJ3 van lijaolie is thans i, iO per ton, die van lijokoek 

 £ 8. — per ton: deze prijzen zullen ook llevea-oXiQ en- koek 

 kunnen bedingen. 



Plannen tot de oprichting van een olieslagerij voor ffer(?a-zaden 

 zijn reeds ontworpen. "Wie vreezen mocht, dat zulk een onder- 

 neming met gebrek aan grondstof zou te kampen hebben, herinoere 

 zich, hoe het gegaan is met de katoenpittenolie. Do meeste 

 planters spotten aanvankelijk met het denkbeeld, dat de katoenzaden 

 over een afstand van b.v. 20 mijlen zou ien verzonden worden naar 

 een oliefabriek; en nu zenden zij ze wel 100 mijlen ver, en nog 

 maken planters en fabrieken een behoorlijke winst. 



RuUer Xews III, Xo. 1 {li Oct. 1911), p 11. 



h. 



