— 122 — 



„Vervolgende onzen brief van 12 December kunnen wij ü thans 

 mededeelen, dat het ons gebleken i?, dat alle behandeling van 

 copra met chemische praeparaten, ook zwaveligzuur of zwavelpoe- 

 der, uit den booze is. 



Men stelt zeer hooge eischen aan de zuiverheid van de copra- 

 olie voor spijsdoeleinden en de gerinste bijmenging van stoffen, 

 die een nadeeligen invloed zouden hebben, of zouden Imnnen 

 hebben, maken de fabrikanten huiverig iets te koopen, waarbij 

 de kunst is te pas gekomen. Zelfs schrijft een der grootste 

 fabrikanten ons, dat hij er ter dege op zal letten, of niet soms 

 de eene of andere partij kunstmatig is opgeknapt of behandeld 

 geworden. 



Wij raden U dus aan, copra alleen in de zon te drogen of 

 desnoods in heetelucht-ovens ; geen rook-vuur." 



Zooals hieruit blijkt, zijn de fabrikanten bang, dat het zwavelen 

 de olie zal bederven; of dit werkelijk het geval is, weten ze niet, 

 maar reeds bij voorbaat zetten ze zich schrap tegen iedere veran- 

 deriqg, die men ia de bereiding tracht aan te brengen. Het zal 

 dus wenschelijk zijn, na te gaan, of het zwavelen nadeelig is 

 voor de olie. Een onderzoek zal hierover ingesteld worden. 



Werking van andere conserveerende middelen. 



Waar de mogelijkkieid bestond, dat nog andere goedkoope midde- 

 len even goed of beter tot het doel zouden leiden, werden ook in 

 deze richting nog eenige proeven genomen. 



Zwavel. In de eerste plaats werd beproefd, of poedervormige 

 zwavd te gebruiken was. Het is toch bekend, dat deze stof een 

 zeer goede werking bij schimmelziekte van planten ^) vertoont, welke 

 eigenschap meestal wordt toegeschreven aan de vorming van 

 sporen zwaveldioxyde, door de vereeniging met de luchtzuurstof 

 gevormd. Het was dus mogelijk, dat de zwavel als een voortdu- 

 rende bron van zwaveldioxyde zou kunnen functionneeren. 



Het bleek echter, dat versche klapperstukken, welke eenmaal 

 met gas gezwaveld waren, veel langer woerstand aan de schimmel 

 boden dan die, welke met zwavelpoeder bestreken waren. Toch was 

 wel te zien, dat de zwavel eenige werking had, daar de schimmel 

 zich voornamelijk op die plaatsen vertoonde, waar weinig of geen 

 poeder zich bevond. Versche klapperstukken, met zwavelpoeder 



1) Der Pflanzer 1911, bl. 148. 



