HOE MOETEN BEME3TINGSPR0EVEN 

 INGERICHT WORDEN? 



DOOR 



A. W. K. DE Jong. 



(Vervolg). 



In de „Landwirtschaftliche Jahrbücher" 1909 blz. 537 

 komt een belangrijke verhandeling van E. A. Mitscher- 

 LiCH voor, waarvan het vervolg is medegedeeld in „Die 

 landwirtschaftlichen Versuchs-Stationen" 1911 blz. 231. 

 Aan deze verhandelingen is het volgende ontleend: 



JüSTus voN LiEBiG steldo vast, dat de opbrengst van een 

 plant van die voedingstof afhangt, die in verhouding tot 

 de andere voedingstoffen in de kleinste hoeveelheid in den 

 grond voorkomt. (Wet van het Minimum). Tegenwoordig 

 weet men, dat deze wet algemeene geldigheid bezit en zich 

 niet alleen op de groeifactoren, die wij onder den naam 

 grond samenvatten, laat toepassen, maar dat ook de klima- 

 tologische groeifactoren aan deze wet gehoorzamen. 



Men formuleert de wet van het minimum dan ook meestal 

 als volgt: 



De oogst van een stukgrond hangt af van dien groeifac- 

 tor, die in verhouding tot de andere groeifactoren in het 

 minimum voorkomt. 



Wanneer men de hoeveelheid van den groeifactor, die 

 in het minimum zich bevindt, bijvoorbeeld phosphorzuur, 

 vergroot, dan zal de opbrengst van de plant toenemen, tot 

 dat een andere groeifactor in het minimum komt. 



Noemen we de hoogste opbrengst, die men door een 

 eenzijdige phosphorzuurbemesting kan bereiken, A, dan 



Teysmannia. 1912. 10 



