— 136 - 



moet, wanneer de wet van het minimum juist is, A steeds 

 even groot zijn, of men de phosphorzuurbemesting toepast 

 als eenbasische, tweebasische of driebasische phosphorzure 

 kalk. Het moet dan onverschillig zijn, of men superphos- 

 phaat, thomasmeel, beenderasch, Curacao guano of phos- 

 phoriet gebruikt. Alleen de hoeveelheden, die we van deze 

 phosphorzuurmeststoflfen moeten gebruiken om de hoogste 

 opbrengst A te bereiken, zullen natuurlijk niet even groot 

 zijn. 



M. neemt aan, dat de toename, welke de oogst ondervindt 

 door de vermeerdering van de hoeveelheid phosphorzuur in 

 den grond, evenredig is met de hoeveelheid, die de oogst 

 van de hoogste opbrengst A verschilt, dus: 



Ti = (A-y) k 

 waarin y voorstelt den oogst van de planten bij de gegeven 

 hoeveelheid phosphorzuur x, en-^ dus de verandering, die 

 er in de oogstopbrengst plaats heeft, wanneer de hoeveelheid 

 phosphorzuur verandert. 



Hieruit leidt men door integreeren af: 

 log (A - y) = C - K X 

 Deze formule past hij nu op zijn proeven toe en zij blij- 

 ken er zeer goed aan te voldoen. 



Uit het verder onderzoek volgt, dat K de factor is, die 

 de werkingskracht van het phosphorzuur in den gegeven 

 vorm voorstelt. 



Zoo berekent M. uit zijn proeven hiervoor: 

 als eenbasisch phosphorzure kalk log ( 67.7 — y ) = 



1.7634 — 2.66 X 

 „ twee „ „ „ „ i 67.7 — y ) = 



1.7634 — 2.31 X 

 „ drie „ „ » » ( 67.7 - y ) = 



1.7634 — 1.65 X 

 In verschillende jaren, dus onder verschillende klimato- 

 logische verhoudingen, zullen de K's ook verschillend zijn, 

 maar de verhouding van de K's onderling zal in het eene 

 jaar gelijk moeten zijn aan die van de andere jaren. 



