— ie? — 



dorscht en daarna de tarwekorrels en het stroo afzonderlijk 

 gewogen. Bij de bieten werd 1 acre in veldjes van 1/200 

 acre geoogst en de bladeren en de bieten afzonderlijk 

 gewogen. 



Evenals Holtsmark, Larsen, Wood en Stratton, komen 

 de schrijvers tot het resultaat, dat de waarschijnlijkheids- 

 rekening gebruikt mag worden. Om niet in herhaling te 

 vervallen zal ik alleen hun eindresultaten vermelden. 



Uit hun onderzoek, dat met behulp van een wiskundige, 

 zich Student noemende, volbracht is, komen zij tot de 

 volgende conclusies, die van de door Holtsmark en Lap.sen 

 verkregen resultaten eenigszins afwijken. 



1. Alle veldproeven, hoe gelijkmatig de grond ook was 

 en met hoeveel zorg de proeven ook genomen werden, zullen 

 altijd fouten bevatten, door niet te berekenen oorzaken 

 ontstaan. 



2. De fout vermindert met de grootte van de veldjes, 

 maar de reductie is gering, wanneer zij grooter dan 1/40 

 acre worden. 



3. De fout kan het best verminderd worden door het 

 aantal gelijk behandelde veldjes te vermeerderen en ze 

 regelmatig over het proefveld te verdeelen ; er wordt 

 echter niet veel bij gewonnen, wanneer het aantal veldjes 

 grooter dan 5 genomen wordt. 



4. Zij stellen daarom voor, bij veldproeven van elke 

 soort veldjes er 5 stuks te gebruiken, ieder van 1 40 acre, 

 gelijkmatig over het proefveld verdeeld. 



Als aanhangsel is hieraan een mededeeling van Student 

 toegevoegd over een methode om de veldjes zoodanig te 

 rangschikken, dat een gegeven veld op de voordeeligste 

 wijze gebruikt wordt ter vergelijking van twee varië- 

 teiten. 



Hij zegt hierin : 



De oorzaken, die de opbrengst van den oogst beïnvloe- 

 den, kunnen in het algemeen teruggebracht worden tot 

 2 soorten. 



Teysmannia, 1012 18 



