— 191 — 



Niet alleen de echt-parasitische Heterodera-en Tylenchiis- 

 soorten zouden dus plantenvijanden zijn, maar ook vele 

 andere aaltjes zouden als „half parasieten" onder be- 

 paalde omstandigheden den planten schade kunnen toe 

 brengen i). 



Doch dit zijn alle slechts onderstellingen. 



Terwijl men aldus over de oorzaak der „bodemmoeheid" 

 nog in het onzekere verkeert, begint men over de midde- 

 len om haar door middel van gronddesinfectie te gene- 

 zen in den laatsten tijd allengs beter georiënteerd te 

 worden. 



De volgende proeven van EiiiiERicH, zu Leinigen en Loew 

 mogen hier vermeld worden-). 



1. Moeheid van den grond voor witte lelie en Fritillaria. 



Dit kwam voor in den Botanischen tuin te München. 

 Van jaar tot jaar ging de groei van Lüium candidum on- 

 danks behoorlijke bemesting achteruit. Vijf kleine proef- 

 veldjes werden nu aangelegd van 1.5 M^ ieder; zij onder- 

 gingen respectievelijk de volgende behandeling: 



No. 1. diende als controle. 



„ 2. kreeg 100 gr. Chloorkalk (met water aangeroerd)^ 



dus 65 gr. per M^ 

 „ 3. „ ïlOgr. kalipermanganaat (in 5 L. water op- 

 gelost); dus 70 gr. per M* 

 „ 4. „ 30 gr. trikresol (in 5 L. water); dus 20 gr. 



p. M2. 

 „ 5. „ 250 gr. zwavelkoolstof; dus 160 gr. per M-. 



Na 6 weken werden jonge plantjes Lilium candidum in 

 in de proef veldjes geplant. Het resultaat was als volgt: 



1) Deze meening is ook vroeger reeds uitgesproken door Marcinowski 

 (Arb Kais. Biol. Anstalt Bd. VII. p. Ti.) 



2) Zie Centralblath f. Bakt., 2te. Abt, 31 Bd. (1911). p. 471 e.v. 



