— 192 — 



Alle stoffen hadden dus gunstig gewerkt, maar de chloor- 

 kalk verreweg het best. 



2. Moeheid van den grond voor kool en rammenas. 



In een groententuin gingen de diverse soorten kool en 

 rammenas geregeld achteruit. Voor een deel was dit toe 

 te schrijven aan het optreden van de ziekte, genaamd 

 „knolvoeten" (veroorzaakt door een slijmzwam Plasmo- 

 diophora Brassicae). 



Als proef werd een deel behandeld met 300 gr. chloor- 

 kalk per M2 en drie weken later met kool beplant. Het 

 middel bleek uitstekend te werken. De kool leverde een 

 goed beschot, terwijl op het contröleveld een volkomen 

 misoogst werd verkregen. 



Bij een tweede proef werd 150 gr. carbolineum per M^. 

 gegeven; het carbolineum werd tevoren met zes maal het 

 volume aan turfmolm vermengd en vervolgens onderge- 

 werkt. Drie maanden later werd rammenas geplant. Ook 

 hier was het gunstig resultaat zeer duidelijk. 



3. Moeheid van den grond voor koolrabi en verschillende 

 andere groentesoorten. 



Proefveldjes werden aangelegd van 2 M^ ieder. Per M^. 

 werden de volgende hoeveelheden der opgegeven desin- 

 fectantia toegediend : 



