EEN BOND VAX JAYACOCAPLAXTERS, 

 jjOöR A. W. K. DE Jong. 



Eindelijk is gebeurd, hetgeen ik reeds vroeger voorspel- 

 de, dat de fabrikanten van cocaine het eens zijn gewor- 

 den en de markt te Amsterdam er den gevoeligen in- 

 vloed van ondervindt. De Javacocaplanters, die contrac- 

 ten met fabrieken gesloten hebben, zijn zoolang die con- 

 tracten loopen nog in goeden doen, maar daarna zal voor 

 hen ook de slechte tijd aanbreken, daar verlenging van 

 het contract dan zeker niet zal plaats hebben. Maar nog 

 veel slechter staat het er voor met de andere, die geen 

 contract maakten : die zijn, als de toestand blijft zooals 

 hij is, voor het vervolg aangewezen of op een zeer ge- 

 ringe winst of op het rooien van hun aanplant. 



De vraag is echter, of de toestand zoo moet en zal 

 blijven. En dan is het antwoord, dat, wanneer de plan- 

 ters niets doen, bij de pakken gaan neerzitten en alleen 

 maar klagen, de toestand niet beter zal woiden, maar 

 dat, wanneer zij zich aansluiten, een bond vormen, er 

 middelen genoeg te beramen zijn om den toestand te 

 verbeteren. 



Er moet tegenover den ring van de fabrikanten een 

 andere macht geplaatst worden, nl. de bond der planters, 

 dan is er kans, dat niet de eersten ook het rechtmatige 

 voordeel van de laatsten opslikken. Men zal — en men 

 heeft het reeds dikwijls gedaan — mij er op wijzen, dat 

 zooiets een utopie is voor onze Indische planters, dat zij 

 het vermogen om samen te werken missen, gelijk de ki- 

 namisère zoo duidelijk heeft aangetoond, dat in hen geen 

 Amerikaansche aard zit. Toch ben ik niet pessimistisch 



