— 201 — 



De eerste meening blijkt meer en meer niet goed ver- 

 dedigbaar te zijn, zoodat de meeste onderzoekers de op- 

 vatting huldigen, dat de caoutchouc bereids in het melksap 

 als een lichaam van zuiver colloidalen aard voorkomt en 

 hare afscheiding berust op louter physische oorzaken. 



Ten slotte maakt H. nog melding van de waarnemingen 

 van Edüardorf, in 1909 gedaan, die wijzen op een tref- 

 fende overeenkomst tusschen het coaguleeren van caout- 

 chouc in melksap en kristallisatie van oververzadigde 

 oplossingen. Edüardorf nam reeds toen waar, dat het 

 drukken van kleine stukjes gecoaguleerde caoutchouc in 

 het melksap voldoende is om de rest te doen stollen. (De 

 inentraethode, hier het eerst op de Pamanoekan- en Tjia- 

 semlandenj op Ficuslatex toegepast, wijst daar ook op. Ref). 



Na deze belangrijke inleiding bespreekt H. de volgende 

 hoofdstukken. 



I. Onze kennis over de harsachtige bestan ddeelen in 

 de caoutchouc. 



II. Onze kennis over vulkanisatie in de koude. 



Het eerste onderwerp is voor ons wel het meest belang- 

 rijke en verdient daarom hier wat uitvoeriger te worden 

 besproken. 



Prof. HiNRicHSEN tracht hier de vraag te beantwoorden 

 of de harsen, die de caoutchouc vergezellen, ons geen aan- 

 grijpingspunt kunnen geven om de identiteit van bepaalde 

 caoutchoucsoorten vast te stellen. 



Daarvoor onderwerpt hij de harsen van de verschillende 

 caoutchoucsoorten aan een minitieus onderzoek, zoowel 

 in chemische als in physische richting. 



Zoo wordt door hem bij dit onderzoek gevonden, dat 

 niet alle in de caoutchouc aangetroffen harsen aan elkander 

 gelijk zijn. 



Enkele daarvan zijn actief, andere daarentegen inactief 

 ten opzichte van het gepolariseerde licht. 



Aan de hand hiervan meent H. nu een onderkenningsmid- 

 del te hebben gevonden in de verschillende soorten caout- 



