— 216 — 



2. Babatten en het onkruid op rijen leggen. 



Zoodra een gedeelte van het terrein is opgemeten, be- 

 gint men te babatten. Men slaat alle onkruid, kreupel- 

 hout, enz. zoo laag mogelijk bij den grond af, boomen en 

 bamboe worden geveld. Daarna wordt alle onkruid, ook 

 de gekapte bamboe en boomen op rijen gelegd van Oost 

 naar West, zoodanig, dat de afstand tusschen 2 rijen 4 

 Meter bedraagt. Hierbij bewijzen de geplante patokteekens 

 reeds goede diensten. Daar deze toch 20 Meter van elkan- 

 der staan, komen er in elke patok 5 rijen. Stel, dat we 

 aan den Noordkant van het perceel beginnen, dan komt 

 de eerste rij op 2 meter van den noordelijksten patok- 

 heester, de tweede rij op 6 meter, enz. 



Yan verbranden van onkruid, boomen, enz. is geen 

 sprake. Wel vergemakkeliikt men met verbranden de 

 ontginning, maar de nadeelen zijn reusachtig. Met het 

 verbranden van het onkruid, verbrandt men tegelijker 

 tijd de bouwkruin, de humuslaag, waarin de meeste voe- 

 dingsstoffen zitten, den mooisten grond dus. Jaren en 

 jaren heeft de bodem noodig om zich te herstellen van het 

 verbrandingsproces. Bovendien vergaat het onkruid zonder 

 branden vrij snel en maakt men hiermede den grond veel 

 vruchtbaarder. Het verschil is dus duidelijk: bij branden 

 verarmt men den grond, bij niet branden verrijkt men 

 dien. Alleen boomen vergaan langzamer, maar al brandt 

 men, dan worden deze ook slechts geschroeid, bovendien 

 zijn de goede soorten uitstekend bouwmateriaal en wordt 

 hierdoor al een flinke opruiming gehouden, wanneer het 

 aantal niet groot is. Dat men door niet te branden een 

 langduriger ontginning krijgt, is volkomen waar, maar 

 dat beteekent nog geen verlies. Men haalt dezen tijd 

 spoedig genoeg in na het planten, want de bodem is veel 

 srijker dan wanneer men brandt, en de boomen of heestera 

 chieten veel vlugger op. Wat beteekent bovendien een 

 jaar langer ontginning voor eene cultuuronderneming, die 

 zoo lang bestaan moet. 



