— 218 — 



van den grond geschiedt geulswijze, ter breedte van 

 1 Meter. 



Zooals we zagen, wordt het onkruid op rijen gelegd, 

 op onderlinge afstanden van 4 Meter, en wel in de rich- 

 ting Oost/West, te beginnen aan den Noordkant van het 

 perceel, de eerste rij op 2 Meter van de grens. De geulen 

 worden Oost/West gegraven en niet Noord/Zuid, zooals 

 bij de suikercultuur. Daar in de lage streken profiteert 

 men veel meer van de middagzon. Bij de bergcultures 

 moet de morgenzon het doen, daar 's middags de hemel 

 meestal bewolkt is. 



Tusschen de onkruidrijen wordt nu de eerste geul uit- 

 gezet, door adjirs, die 1.20 Meter van elkaar staan, dit 

 om de geul 1 M. breed te kunnen uitgraven: de adjirs 

 blijven dan staan. Te beginnen aan den Noordkant van 

 het perceel zet men de eerste twee rijen adjirs juist aan 

 de grens uit, richting O/W., en zoo vervolgens om de 4 

 Meter, tusschen de rijen onkruid. Ook hier bewijzen de 

 patokheesters weder goede diensten. Met behulp van die 

 patokteekens kan men de rijen adjirs zuiver in een rechte 

 lijn uitzetten. Alsnu kan men de eerste geul gaan gra- 

 ven. Als gereedschap gebruike men den patjol, de spade 

 en de 4-tandige vork. De patjol om de bovenlaag met 

 hare vele wortels los te werken en uit te graven, de spa- 

 de en de vork voor het verdere werK. De vork bewijst 

 de beste diensten, daar deze minder weerstand biedt bij het 

 in den grond steken en het grondverzet vlugger geschiedt. 

 Met patjol en spade verwijdert men den lossen grond. 



De uitgegraven aarde werpt men aan beide zijden van 

 de geul op het in rijen gelegde onkruid. De bovenlaag 

 van den ontgonnen grond komt dus onder den ondergrond 

 te liggen. Zoodra men de geul tot de vereischte diepte 

 heeft uitgegraven, wordt de uitgewerkte aarde over het 

 niet bewerkte gedeelte uitgespreid en het onkruid hier- 

 d oor begraven, wat het verrottingsproces bespoedigt. Van 

 elke 4 M. terrein wordt dus 1 M. geul uitgegraven; tus- 



