DE WAARDE VAN RHIZOPHORENBAST. 



Hierover is nog een verhandeling verschenen van E. Baillaud, 

 secretaris van het Koloniaal Instituut te Marseille, in het Journal 

 d'agriculture tropicale 1911 blz. 357, waarin een overzicht gegeven 

 Vï'ordt van hetgeen over deze ook voor zoo ons belangrijke quaestie 

 bekend is. Niet alleen in de fransche koloniën, maar ook in de Phili- 

 pijnen en in Queensland heeft men zich met de vraag naar de waar- 

 de van den Rhizophorenbast bezig gehouden. Hierbij is gebleken, 

 hetgeen ook reeds vroeger bekend was, dat de verschillende soor- 

 ten basten met zeer uiteenloopend looistofgehalte leveren, en 

 dat ook bij boomen van dezelfde soort groote verschillen kun- 

 nen voorkomen. Oude takken en wortels bezitten meer looistof 

 dan jonge. 



Volgens Williams, die op de Philippijnen het onderzoek ver- 

 richtte, bezitten de basten van Oost Afrika 35—40 pCt. looistof 

 en die, welke van Borneo, Java en Sumatra komen, maar 25 — 30 

 pCt. In 1909 hebben de Amerikanen van deze laatste 3 eilanden 

 (dat zal wel voornamelijk van Borneo geweest zijn. Ref.) 700 ton 

 extract (cutch) voor 217 830 francs ingevoerd. 



Door een invoerrecht op de cutch en de basten te heffen had 

 Amerika reeds in 1906 getracht, den aanvoer uit de Philippijnen te 

 begunstigen. Dit is pas goed gelukt, toen men daar cutchfabrie- 

 ken ging oprichten. Hierna was de concurrentie van de andere 

 landen zoo goed als uitgesloten. Dat hiervan het gevolg moest 

 zijn het te gronde gaan van de cutchfabrieken in Borneo, is ge- 

 makkelijk te begrijpen, wanneer men weet, dat Amerika de groot- 

 ste gebruiker van Rhizophorenbast is. 



Van Madagascar heeft men in 1909, 22000 ton bast uitgevoerd 

 en in 1910, 36000 ton. En zoo is het overal gegaan; de uitvoer 

 is voortdurend vermeerderd. De lage prijzen zullen dus wel niet 

 spoedig verbeteren. 



De vorming van Rhizophoren aan de kusten gaat gepaard met 

 een vastleggen van grond door de wortels. Wanneer de boomen 



