— 258 — 



Een zeer opmerkelijk uiterlijk vertoonen de niet al te jonge 

 wortels van dezen boom. Ze zijn nl. bedekt met een dikke, wol- 

 lige bekleeding, bestaande uit losse bundels van vezels, die aan zijde 

 of aan asbest doen denken en die gemakkelijk met de vingers uit- 

 eengeplozen kunnen worden. 



De vezellaag kan een aanzienlijke dikte bereiken; terwijl zij van 

 binnen af aangroeit, rotten de allerbuitenste, oudste deelen, die me 

 den bodem in aanraking zijn, geleidelijk af. De grootste dikte, 

 die K. waarnam, was, afgezien van het vuile buitenste laagje, 6 c.M. 

 Men kan de geheele vezelmassa afstroopen, zonder dat aan de 

 schors, die dan bloot komt, duidelijke teekenen van deze uiterlijke 

 geweldpleging te zien zijn. 



De vezels zijn licht stroogeel van kleur en hebben een zijde- 

 achtigen glans. Zij zijn voorts zeer dun en zacht en laten zich 

 tusschen de vingers gemakkelijker fijn wrijven. 



Om er draden van te spinnen komen ze dus niet in aanmerking 

 Na samendrukking blijken zij veerkrachtiger dan katoen. 



De meest kenmerkende eigenschap, die deze vezels van andere 

 onderscheidt, is echter, dat ze door water, ook op den duur, niet 

 bevochtigd worden. Legt men een pluk van deze vezels op water, 

 dan blijft die voor goed drijven, Dompelt men ze onder en perst 

 er met de hand de lucht uit, dan stijgen ze, als men ze loslaat, 

 dadelijk weer droog naar de oppervlakte. 



Onder het mikroskoop blijkt, dat de vezels in hoofdzaak bestaan 

 uit reeksen van langgerekte, zeer dunwandige, luchthoudende cellen, 

 wier wanden ondoordringbaar zijn voor water zoowel als voor 

 alkohol, aether en andere vloeistoffen. Van afstand tot afstand 

 vindt men deze celreeksen onderbroken door eenige korte cellen 

 met dikkeren wand. De verhouding van de celwanden tegenover 

 verschillende reagentiën toonde aan, dat bij de lange cellen houtstof 

 en kurkstof de bouwstoffen van den wand zijn, die bij de korte 

 cellen nagenoeg geheel uit kurkstof bestaat. Deze samenstelling 

 verklaart het gedrag van de vezels tegenover water. 



Plaats en wijze van aanleg der vezels wijzen insgelijks op hun 

 identiteit met kurk. Van gewone kurk onderscheiden zij zich door 

 de aanzienlijke strekking in radiaire richting van de meeste 

 cellen, en door de bijzonderheid, dat deze cellen geheel van de 

 aangrenzende los raken, wat aanleiding geeft tot de vorming van 

 vezels. 



