— 288 — 



(mal.), enz. De plant wordt nogal gekweekt, waarschijnlijk 

 vooral om de geneeskrachtige eigenschappen, die men er 

 aan toeschrijft. Zoo worden volgens Rumphius de bladeren, 

 wortels en zaden a-; ngewend tegen vischvergiftiging. De 

 bladeren legt men als heelend middel op versche wonden, 

 ook gebruikt men ze tegen wormen, terwijl aan den wortel 

 purgeerende eigenschappen toegekend worden. De bloem- 

 pjes zijn klein en onaanzienlijk. 



9. Clerodendron Si2:)Jionanihus (R. br.) Ait. 



synonym met SiphonantJms indica L. 



De plant is gevonden op Sumatra, Java en Celebes en 

 bekend onder den naam van Boen ga penjaton (mal. 

 enjav.) Het is een fraaie heester met zeer lange bloemen, 

 waarvan de kelk purperkleurig is en de bloemkroon zuiver 

 wit. Daar de kelk er nog aanblijft als de kroon afgeval- 

 len is, heeft het er den schijn van of de pas ontloken 

 bloemen wit en purper zijn, terwijl de oudere takken 

 uitsluitend purperkleurige bloemen hebben, die echter bij 

 nauwkeurige waarneming alleen uit de kelken blijken te 

 bestaan. De gedroogde bladeren worden wel gerookt als 

 opiumsurrogaat. 



Er zijn nog verschillende andere Clerodendron'' s^ die ver- 

 dienen aangeplant te worden; zoo is o. a. zeer mildbloeiend 

 Cl. Minahassae T. et B. 



Deze in de Minahasa inheemsche soort wordt op Java 

 (o. a. in Tasikraelaja) soms in tuinen van Europeanen 

 gecultiveerd, waar zij tot een 6—8 M. hoog boompje op- 

 groeit. De stam, heeft in Celebes soms 20 cM. diameter. 

 In den Botanischen tuin vormt deze soort een boom 

 heester. 



Er is echter een niet gering bezwaar aan de cultuur van 

 Clerodendron' s tot versiering van den tuin verbonden: dat 

 ze namelijk zelden mooie gezonde planten vormen. In 

 de volle zon schijnt het hun wat warm ts zijn, geheel in 

 de schaduw bevalt het hun ook niet. 



