~ 292 — 



(1909) schrijven: „Von fetten Ölen haben nur das Croton- 

 und das Ricinusöl toxikologische Bedeütung: alJe übrigen 

 sind als Nahrungsraittel in Gebrauch und unschadlich". 

 Wij zullen spoedig zien, hoezeer deze meening onjuist is. 



Elk vet bestaat uit een in aether oplosbaar gedeelte, 

 het vet in engeren zin, en in aether onoplosbare stoffen, de 

 z. g. niet-vetstoffen. Het verdachte Maratti-vet werd nu ge- 

 scheiden in deze twee bestanddeelen, die daarna elk 

 afzonderlijk aan verschillende proefdieren werden toege- 

 diend. Hierbij bleek duidelijk, dat alleen het eigenlijke 

 vet vergiftigingsverschijnselen veroorzaakt. 



Wat is er nu bekend van giftige planten vetten? 



Onder de vele dierlijke en plantaardige oliën en vetten 

 zijn tot heden slechts enkele als vergiftig bekend. Zoo 

 bijv. de crotonolie, die gewonnen wordt uit de zaden van 

 Croton Tiglium L. fam. EuphorUaceae. Reeds [enkele drup- 

 pels veroorzaken enteritis met hevige diarrhee. Zij wordt 

 in de geneeskunde toegepast als sterk huidprikkelend 

 middel. Deze toepassing is evenwel niet zonder beden- 

 king, daar ook bij uitwendig gebruik vergiftiging kan 

 optreden. 



Een giftig vet, dat eveneens reeds lang bekend was, 

 is afkomstig uit de zaden van Jatropha Curcas L. fam. 

 EuphorUaceae. Deze olie wordt in den handel gebracht 

 onder den naam van oleum infernale en gebruikt bij zeep- 

 en kaarsenfabricatie. Ook deze olie is uiterst giftig, en 

 dankt den ouden naam van „helsche olie" aan tal van 

 vergiftigingsgevallon. 



De toxische werking van Crotonolie is volgens Kobert 

 te wijten aan crotonolzuur, een onverzadigd vetzuur. Ook 

 van de Curcasolie schijnt een aan crotonolzuur verwant 

 vetzuur het werkzame bestanddeel te zijn. Opmerkelijk 

 is nog, dat deze beide oliën behooren tot de familie der 

 EuphorUaceae., die zoovele planten met giftig melksap telt, 

 en waartoe eveneens behoort de Ricinus communis^ L. wier 

 zaden de welbekende drastisch-werkzame olie leveren. 



