— 302 — 



De voornaamste regels zijn nu medegedeeld. 



Wat betreft de vreterij van dieren, is het duidelijk-, 

 dat, wanneer zij plaatselijk op een proefveld sterk optreedt. 

 men het aangetaste gedeelte moet laten vervallen. Heeft 

 het geheele veld den nadeeligen invloed er van onder- 

 vonden, dan is het meestal voorzichtiger, de proef als 

 niet geslaagd te beschouwen. Is op een veldje een en- 

 kele plant duidelijk zichtbaar door vreterij abnormaal, 

 dan wordt zij niet medegeoogst. Toch zal het medeoogsten 

 van deze enkele planten meestal zeer weinig invloed op 

 het resultaat hebben, zoodat men hiervoor niet al te 

 angstvallig behoeft te zijn. 



Laten we nu eens nagaan, waarop men bij het opzet- 

 ten van bemestingsproeven voor de beantwoording van 

 de door mij opgenoemde vragen, moet letten. 



I. Bepalen^ aan loelke plantenvoedingsstof of -stoffen er ge- 

 brek heerscht. 



Dikwijls is het mogelijk, reeds vooruit aanwijzing te 

 krijgen, of er gebrek aan een of meer voedingsstoffen in 

 den grond heerscht, door na te gaan, of de opbrengst van 

 het land minder is dan hetgeen men gemiddeld in de 

 streek maakt. Het zal niet noodig zijn, er op te wijzen, 

 dat, wanneer de oogst minder dat het gemiddelde van de 

 streek bedraagt, niet altijd een gebrek aan voedingsstofïen 

 de oorzaak behoeft te zijn, maar dat ook een slechte struc- 

 tuur of wel het zich te dicht bij den bouwkruin bevin- 

 dende grondwater, hiertoe aanleiding kunnen geven. 



De elementen, die de plant noodig heeft en die zij uit 

 den grond opneemt, zijn kalium, calcium, magnesium, ijzer, 

 zwavel, phosphorus en stikstof. 



Men heeft gevonden, dat een gebrek aan calcium, mag- 

 nesium, yzor en zwavel in den grond slechts zelden voor- 

 komt, zoodat in de practijk meestal alleen met de ele- 

 menten stikstof, phosphorus en kalium rekening gehouden 

 wordt. Een direct bezwaar is dit niet, omdat wanneer 



