— 305 — 



stofraeststofifen, te geven. Hoeveel men moet geven, kan 

 gevonden worden, wanneer een totaalanalyse van een 

 normale plant, waarmede de bemestingsproef genomen zal 

 worden, bekend is. Uit deze analyse kan men zien, hoe- 

 veel een plant ongeveer opneemt en nu geeft men bijvoor- 

 beeld de dubbele hoeveelheid, om te zorgen, dat er geen 

 tekort zal zijn." 



En verder op blz. 16: 



„Wat de hoeveelheid stikstof betreft, die men moet toe- 

 voegen, zoo spreekt het van zelf, dat men niet te veel 

 moet nemen, daar er gezorgd moet worden, dat de pro- 

 ductie afhankelijk blijft van de hoeveelheid aanwezige 

 stikstof. Geeft men te veel, dan zouden de planten hun 

 productiegrens moeten overschrijden, om alles te gebrui- 

 ken. Dit kan niet, dus alle planten zullen hun maximum 

 opbrengsten leveren, waardoor de uitkomsten gelijk zullen 

 worden. 



Men geeft dus liefst niet te veel stikstof en de analyse 

 van de plant kan weer gemakkelijk laten zien, hoeveel 

 toegevoegd moet worden." 



Het beste is, veldjes met verschillende hoeveelheden 

 stikstof te gebruiken, hierdoor kan men gemakkelijk zien, 

 of men ook te veel gegeven heeft. De hoeveelheid toch, 

 die de grond van meet af aan bezit, is onbekend en het 

 schatten dus van de goede hoeveelheid een tasten in den 

 blinde. 



Voor deze soort van proeven, waarbij de verschillen 

 dikwijls niet groot zijn, schijnt me de methode van de 

 meetveldjes zeer geschikt. 



Dat men de te gebruiken meststoffen moet toevoegen, ieder 

 op de voor haar voordeeligste wijze, zal wel niet noodig 

 zijn, hier mede te deelen. 



Men vergete niet, dat bij de bepaling van de verhouding 

 van de werking der twee meststoffen, van de opbrengsten 

 de opbrengst der onbemeste veldjes moet afgetrokken 

 worden. 



