— 311 — 



bevochtigd werden om de uittreding van de vluchtige stoffen 

 tijdens de bewerking te bevorderen—, of ook wel met 

 behulp van een soort van destillatie-proces, waarbij het 

 materiaal verhit werd en de damp werd opgevangen in 

 wollen lappen, die men dan na afloop uitperste om het 

 persvocht bij de olie te voegen. Als olie tot de bereiding 

 van zalven dienden, behalve olijfolie, o.a. ook amandelolie, 

 sesamolie (uit de hier te lande als w i d j e n bekende zaden), 

 en voor fijne zalven de beroemde ben- olie van een Moringa- 

 süort (verwante van onze k e 1 o r), beroemd omdat ze 

 langen tijd bewaard kon blijven zonder rans te worden; 

 ook dierlijke vetten, die somtijds door herhaalde verwarming 

 met wijn gezuiverd werden van hun hinderlijken reuk. 



Zalven werden ook wel bij den wijn gevoegd, een han- 

 delwijze, die tot de vervaardiging van aromatische wijnen 

 voerde. 



In Rome was de zalfbereiding een belangrijk, winstge- 

 vend bedrijf, dat echter van zijn beoefenaars een groote 

 mate van kennis en bedrevenheid vorderde en natuurlijk 

 in de eerste plaats aan de scherpte en geoefendheid van 

 het reukorgaan hooge eischen stelde. 



Hoever in Rome de verkwisting op het gebied van 

 aromata ging, kan o. a. blijken uit het verhaal, dat Nero 

 ter eere van zijn overleden gemalin Poppaea, naar men 

 zeide, meer reukwerk liet branden dan de aanvoer van een 

 heel jaar bedroeg. 



Bij toovenarij en waarzeggerij speelden natuurlijk reukof- 

 fers een groote rol. 



De vraag rijst, waar de Romeinen en andere Europee- 

 sche volken de aromata vandaan hadden, daar toch hun 

 eigen omgeving die meerendeels niet opleverde. Wierook 

 en myrrhe b. v. waren voortbrengselen van Oost- Afrika, 

 de geurige houtsoorten waren uit Indië of zelfs uit China 

 afKomstig! Het waren in hoofdzaak de Zuidelijke Arabie- 

 ren, die langen tijd den handel in al deze en andere Oos- 

 tersche producten in handen hadden, die de tusschen- 



