— 361 — 



datums van bloei te Middelburg vind ik in mijne aantee- 

 keningen als volgt: 24 Januari, 15 Febr., 1 Maart, 15 Maart 

 enz., hetgeen nog al eenigszins verschilt met den datum, 

 die in de „Flora van Nederland" wordt genoemd. Het is 

 echter een feit, dat te Middelburg, en in 't algemeen nabij 

 de zeekust, de bloei van vele planten aanmerkelijk vroeger 

 plaats vindt dan in het binnenland, wat door het zachtere 

 winterklimaat wordt verklaard. 



Lathyrus odoratus L. 

 De bekende „Sweet Pea" der Engelschen, in Engeland 

 in tallooze variëteiten gekweekt en volgens Aen Index uit 

 Italië afkomstig. (Niet uit Britsch Indie? Waarom citeert 

 dan Burmann in zijn „Thesaurus zeylanicus" de plant 

 onder den naam van Lathyncs zei/laniciis?). Wil hier ter 

 plaatse niet dan zeer slecht gedijen ; een exemplaar bracht 

 2 bloemen voort en verder niets, ofschoon die bloemen 

 goed rijp zaad leverden. Thans is de plant afstervende. 

 Ik heb deze Lathyrus reeds herhaalde malen gekweekt en 

 altijd met hetzelfde geringe resultaat. 



Galega officinalis L. 



Dezen heester, in Europa en Westelijk Azië inheemsch, 

 heb ik reeds herhaalde malen gekweekt, doch komt de 

 plant niet hooger dan + 50 cM., zonder te bloeien ; te 

 Middelburg bereikte zij ongeveer 3 Meter hoogte en bloeide 

 tegen het einde van Juni. 



In Italië eet men de blaadjes als sla en in Zwitserland 

 wordt de Galega als veevoeder gekweekt. 



Trifolium pratense L. 



De „gewone klaver" gedijt hier lang niet zoo goed als 

 in Europa; de plant komt wel tot bloei, doch geeft geen 

 zaad en sterft na den bloei langzamerhand af. Haar als 

 veevoeder te kweeken zou, althans hier ter plaatse, waar 

 in de eerste 4 jaren van mijn verblijf 276 regendagen 

 per jaar voorkwamen, niet loonend zijn. 



Veel beter gedijt 



