— 362 — 



TrifoUum repens L., 



de „Kruipende Klaver", die hier in den omtrek zelfs 

 verwilderd voorkomt. Ofschoon laag blijvend, zou deze 

 klaver veel beter kunnen gekweekt worden. De zeer 

 sterk naar honig riekende bloemen waren vroeger in 

 geneeskundig gebruik, ook wordt nog wel een aftreksel 

 daarvan tegen rheuraatiek aangewend. In IJsland zouden 

 de bloemsteeltjes als groente gebruikt worden. 



Uiterst goed gedijt 



TrifoUum rubens L., 

 eene Zuid-Europeesche soort, die hier tot 40 cM. hoogte 

 bereikte en volledig rijp zaad leverde. Het is evenals de 

 beide voorgaande eene overblijvende soort met groote 

 lange bloemaren; in Duitschland komt zij slechts hier en 

 daar voor. Ook 



TrifoUum incarnaium L., 



eveneens een Zuid-Europeesche soort, gedijt uitsteken d 

 is echter éénjarig. 



Het is dus aan te nemen, dat ook andere Zuid-Euro- 

 peesche soorten hier wel zullen gedijen; ik ben thans 

 bezig, met T. alexandrinum L., inheemsch in Egypte en 

 in Klein-Azië, proeven te nemen. 



MeUlotus officinaUs Willd. 

 De „Honigklaver" heb ik hier herhaaldelijk gekweekt 

 en nu en dan heeft de plant ook gebloeid, zonder vrucht 

 te zetten ; na 3 jaar is zij afgestorven. Deze plant bevat 

 als welriekend bestanddeel cumarine of ten minste eene 

 daaraan verwante stof. De bloemen werden soms als 

 sp ecerij en ook als mottenwerend gebruikt. 



MeUlotus vulgaris Willd. 

 Ook van deze soort kan, wat den groei betreft, hetzelfde 

 gezegd worden als van de vorige, nl. dat zij hier niet „wil". 



Vicia Cracca L. 

 De gewone „Vogelwikke" groeit hier zeer sterk en 



