REUNGHAS. 



„De vloo, lieve kinderkens, is door eene alwijze Voor- 

 zienigheid in het leven geroepen om den mensch de deugd 

 der zindelijkheid te leeren". Aldus stond in het oude 

 schoolboekje te lezen. 



Van dit anthropocentrische standpunt de wereldsche 

 zaken beschouwende, zou men kunnen beweren, dat de 

 reungh as-boom dienen moet om den mensch te genezen 

 van zijn ongepaste zucht om de natuurverschijnselen, in 

 het bijzonder de plantenwereld in zijn omgeving, te leeren 

 kennen. En men zou dan kunnen opmerken, dat hij tot 

 dit doel uitstekend toegerust is, evenals trouwens de vloo 

 voor de haar opgedragen taak. Echter, gelijk de vloo, 

 in weerwil van haar onmiskenbare volhardende plichts- 

 betrachting, er tot dus verre niet in geslaagd is, zich zelf 

 overal overbodig te maken, zoo zal het, vrees ik, den reung. 

 hasboom ook niet gelukken, de neiging tot waarnemen ge- 

 heel te dooden, al kan nu en dan, door zijn recht genie- 

 pige manier van optreden, een tijdelijk succes hem niet 

 ontgaan. 



Wanneer men van reu n ghas i) spreekt, dan is daarmee 

 eigenlijk niet één enkele boom aangeduid. Er zijn er min- 

 stens twee, die naar dezen naam luisteren, beide boomen van 

 de familie der Anacardiacee(% waartoe ook man g ga, ke- 

 mang en djamboe monjet behooren. De eeneisöZwto 

 Renghas L., in den vorigen Jaargang, op blz. 374, kortelijk 

 vermeld, een fraaie boom van de benedenstreken van Java, 

 welks bladeren sterk op mangga-bladeren gelijken. De 



1) Reunghas is Soendaneesch, in het Maleisch spreekt men van 

 rëngas, in het Javaansch van in gas. 



